Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2014/18903 K.2017/1821

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı şirket vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- KARAR -

Davacılar vekili, davalılardan sürücü ...'nin sevk ve idaresindeki ve diğer davalı adına kayıtlı... plaka sayılı araç ile davacılardan ...’a 23/02/2008 tarihinde çarpması sonucu yaraladığını ve davacı ...'nin bu yaralanma nedeniyle 3 ayı hiç çalışamayacak şekilde olmak üzere 5 ay boyunca tedavi gördüğünü ve bu tedavi süresince acı çektiğini, davacı ...'nin eşi ve çocukları olan diğer davacıların da, tedavi süresimce aynı acıyı çekmiş olduklarını belirterek ... için 3.000,00 TL, ... için 750,00 TL, davacı çocuklardan ikisi için 500’er TL bir tanesi için 250 TL olmak üzere toplam 5.000 TL manevi tazminatın 10/04/2014 tarihli duruşmada davalı (sürücü) ...'ye yönelik davalarını takip etmeyeceklerini, davalarını diğer davalı (işleten) yönünden devam ettirdiklerini beyan etmiştir.

Davalı şirket vekili, davanın 1 yıllık süre geçtikten sonra açıldığını, davalı işletenin, emrinde çalışan sürücü/davalı ...'yi seçerken basiretli bir tacir

olarak kendisinden beklenen tüm özen ve titizliği göstermiş olması, meydana gelen kazada davalı sürücünün kusursuz olması, davalı şirket aleyhine uzamış ceza zamanaşımı hükümlerinin uygulanamayacağı nedenleriyle davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; davalı ...'ye yönelik davanın 29/04/2014 tarihinde işlemden kaldırılmasına karar verildiğinden, adı geçen davalı yönünden hüküm kurmaya yer olmadığına, davalı şirket yönünden davanın kabulüne, davacı ... için 3.000,00 TL, davacı ... için 750,00 TL, davacı .... için 500,00 TL, davacı ..... için 500,00 TL ve davacı.... için 250,00 TL olmak üzere TOPLAM 5.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacılara verilmesine karar verilmiş; hüküm, süresi içinde davalı şirket vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-6100 sayılı HMK'nın geçici 3/2. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 2014 yılı için 1.890,00 TL'dir.

Temyize konu karar anılan yasanın yürürlüğünden sonra verildiğinden kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1.6.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden davalı şirket vekilinin davacılar ... için 750,00 TL, .... için 500,00 TL,.... için 500,00 TL ve ....için 250,00 TL olarak hükmedilen manevi tazminata ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davalı şirket vekilinin davacı ... için hükmedilen manevi tazminat hükmüne dair temyiz itirazlarının incelenmesinde; dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı şirket vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.