Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2014/1937 K.2015/9365

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili ve davalı F. E. D. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalının sevk ve idaresindeki aracı ile müvekkillerinin oğlu M. D.'e çarparak ölümüne sebebiyet verdiğini, davalı sürücünün kazada asli kusurlu olup hakkında Erzurum 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2009/585 Esas sayılı dosyasıyla dava açıldığını, müvekkillerinin küçük M. D.'in ölümü nedeniyle desteğinden yoksun kaldıklarını ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla her bir davacı için 10.000,00'er TL olmak üzere 20.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatı ile her bir davacı için 10.000,00'er TL olmak üzere 20.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Birleştirilen davada, davacılar vekili, kazaya sebebiyet veren aracın zorunlu mali sorumluluk sigortacısının davalı .... Sigorta A.Ş. olduğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla her bir davacı için 10.000,00'er TL destekten yoksun kalma tazminatı ile her bir davacı için 10.000,00'er TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı sigorta şirketinden tahsiline karar verilmesini istemiştir. Davalı F. E. D., davacıların küçük çocukları M. D.'in bakım ve gözetimini ihmal etmeleri nedeniyle kusurlu olduklarını, cezai soruşturmanın devam etmekte olup sonuçlanmasının beklenmesi gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı sigorta şirketi vekili, müvekkilinin poliçe limitiyle sınırlı olarak sigortalı araç sürücüsünün kusuru oranında gerçek zarardan sorumlu olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulü ile davacı Metin için 8.323,00 TL ve davacı Burcu için 9.010,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının davalı F. E. yönünden olay tarihinden, davalı ..... Sigorta A.Ş. yönünden 06/10/2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen; davacıların her biri için 10.000,00'er TL olmak üzere toplam 20.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı F. E.'den tahsili ile davacılara ödenmesine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili ve davalı F. E. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin tüm, davalı F. E. D. vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece hükme esas alınan aktüerya raporunda, bilirkişi tarafından CSO 1980 yaşam tablosu dikkate alınarak davacıların ve desteğin kaza tarihinden sonraki muhtemel yaşam süreleri belirlenmiş; ayrıca davacı anne ve babanın müteveffa çocukları küçük M. D.'in muhtemel yaşam süresi boyunca %10'ar oranda desteğinden faydalanacakları varsayılarak hesaplama yapıldığı gibi desteğin muhtemel yaşam süresi yönünden de aktif çalışma dönemi ve pasif dönem ayrımı yapılmaksızın destekten yoksun kalma zararının hesaplandığı anlaşılmıştır.

Ancak karara esas alınan bu hesaplama, Hukuk Genel Kurulu'nun 1989/4-586 esas, 1990/199 sayılı kararı ve yerleşik Yargıtay içtihatlarına uygun değildir.

Bu itibarla, Yargıtay kriterlerine uygun olarak Population Masculine Et–Feminine (PMF 1931) Tablosu esas alınarak desteğin ve davacıların muhtemel yaşam sürelerinin belirlenmesi ile desteğin muhtemel aktif çalışma dönemi ve pasif dönem ayrımı da yapılmak suretiyle davacı anne ve babanın müteveffanın tüm yaşam süresi boyunca aynı oranda desteğinden faydalanamayacağı hususu da göz önünde bulundurularak destekten yoksun kalma zararının hesaplanması gerekirken,

tazminat esaslarına uygun olmayan yaşam süresine ve destek payı oranına göre hesaplama yapılan bilirkişi raporunun hükme esas alınarak yazılı olduğu biçimde karar verilmesi doğru görülmemiş olup bozmayı gerektirmiştir.