Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2014/19565 K.2017/2101

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı tarafa Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası ile sigortalı olan aracı kullanan desteğin meydana gelen kazada öldüğünü belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 1.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatı ile cenaze ve defin masraflarının olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, yargılama sırasında talebini 125.000,00 TL olacak şekilde arttırmıştır.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, davacı ... için 105.543,48 TL,....için 1.082,83 TL, .... için 2.638,87 TL, ... için 5.168,43 TL, ..... için 10.566,36 TL destekten yoksun kalma tazminatının dava tarihi olan 14/06/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsil edilerek davacılara ödenmesine, davacıların cenaze ve defin masraflarına yönelik tazminat talebinin reddine karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, özellikle davacıların ölenin salt mirasçısı sıfatıyla değil, destekten yoksun kalan üçüncü kişi sıfatıyla dava açmış olmalarına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminat istemine ilişkindir.

Dava ıslah edilen miktar yönünden kabul edilmiş olup kabul edilen toplam miktar üzerinden 2014 yılı AAÜT'ne göre davacılar lehine hükmedilmesi gereken nispi vekalet ücreti miktarı 12.400,00 TL olması gerekirken eksik vekalet ücretine hükmedilmesi doğru değil bozma nedeni ise de; bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden hükmün, 6100 sayılı HMK’nun geçici 3/2.maddesi delaletiyle 1086 sayılı HMUK’nun 438/7 maddesi uyarınca, aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.