KÜNYE
17. Hukuk Dairesi 2014/19682 E., 2017/5275 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Mayıs 2017
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
Karar Metni
306 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
- KARAR -
Davacılar vekili, davalıya zorunlu trafik sigortalı araçta yolcu olarak bulunan murislerin iki taraflı trafik kazası sonucu vefat ettiğini, murisler yolcu olduğundan kusursuz olduklarını, tüm denkleştirme nedenleri dikkate alınıp davalının sigortalısının tam kusuruna dayanılmadığını, müvekkillerinin murislerin anne ve babası olduğunu, destekten yoksun kaldıklarını, davalı ... şirketinin davadan önce müvekkillerine toplam 7.054,00 TL ödeme yaptığını ancak bu ödemenin eksik olduğunu beyanla, fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla muris Berivan’ın vefatı nedeniyle her bir davacı için 250'şer TL maddi,
muris ...'in vefatı nedeniyle her bir davacı için 250'şer TL maddi tazminatın temerrüt tarihinden işleyecek avans faiziyle davalıdan tahsilini talep etmiş, bedel artırım dilekçesiyle taleplerini muris ...’in ölümü nedeniyle davacı baba Sino için 17.376,88 TL, davacı anne .... için 17.358,32 TL, muris ...’ın ölümü nedeniyle davacı baba... için 20.408,07 TL, davacı anne ... için 20.411,38 TL’ye yükseltmiştir.
Davalı vekili, davanın zamanaşımına uğradığını beyanla davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulü ile; ... Yurtseven'in ölümü nedeni ile davacı ... için 17.376,88 TL, davacı ... için 17.358,32 TL; Berivan Yurtsevenin ölümü nedeni ile davacı ... için 20.271,81 TL, davacı ... için 20.229,25 TL'nin temerrüt tarihi olan 15/01/2013 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacılara verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Yargıtay 17. Hukuk Dairesi, E. 2014/19682, K. 2017/5275, 9 Mayıs 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama