Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2014/19701 K.2015/1212

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- KARAR -

Davacı vekili, davalı şirketin müvekkili şirketten borç para istediğini, müvekkili tarafından davalı şirketin çalışanı hesabına 9.000,00 TL borç para gönderildiğini, müvekkiline ait kamyonetin genel bakımı için davalı şirkete teslim edildiğini, araç teslim edildikten sonraki gün davalı şirket çalışanı idaresindeyken maddi hasarlı kazanın meydana geldiğini ve aracın değer kaybına uğradığı gibi müvekkilinin aylık 800,00 TL bedelle başka bir araç kiralamak zorunda kaldığını, 9.000,00 TL miktarlı borcun da ödenmediğini iddia ederek,

fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak şartıyla borç olarak verilen 9.000,00 TL'nin şimdilik 3.000,00 TL'sinin, değer kaybının 3.000,00 TL'sinin ve araç kiralanması nedeniyle uğranılan zararın şimdilik 2.000,00 TL'sinin davalıdan tahsilini talep etmiş, ıslah ile talebini 18.989,90 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, davacıya ait aracın tam ve sağlam vaziyette davacıya teslim edildiğini, davacı tarafından havale edilen paranın dava konusu araca ve davacı şirkete ait diğer araçlara yapılan tamir ve bakımlara istinaden alındığını, kazaya ilişkin müvekkillerinin sorumluluğu olmadığını iddia ederek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama neticesinde, alınan bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre davanın kabulü ile kabulü ile 17.200 TL alacağın 9.000,00 TL'sinin 13.04.2010, 5.000,00 TL'sinin 13.04.2010 tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle, 5.000,00 TL'sinin kaza tarihinden itibaren ve kalan 3.200,00 TL sinin ise dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizleriyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, banka havalesi ile gönderilen paranın borç olarak gönderildiği iddiası ile tahsili ve araç hasarına ilişkin maddi tazminat istemine ilişkindir.

Davacının ibraz ettiği ...Bank A.Ş.'ye ait ...tarihli havale ile 9.000,00 TL'nin davacı tarafından davalıya ait hesaba gönderildiği sabittir. Ancak dekontta paranın hangi amaç için gönderildiğine ilişkin bir kayıt bulunmamaktadır.

Davacı tarafından davalıya yapılan havalede, paranın hangi amaç için gönderildiğine ilişkin bir şerh bulunmadığından dolayı, bu havalenin borcun ödenmesi amacı ile gönderildiği hususunda karine bulunmaktadır. Bunun aksini ise davacı tarafın ispat etmesi gerekecektir.

Kural olarak, iki taraftan her biri iddiasını ispata mecburdur (MK.mad.6).

Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 187. maddesinin ikinci fıkrasına göre, "...ikrar edilmiş vakıalar çekişmeli sayılmaz". Davada bir tarafça ileri sürülen bir vakıa iddiasının, mahkeme önünde karşı tarafça ikrar edilmesiyle artık o vakıa, taraflar arasında çekişmeli olmaktan çıkar ve bunun sonucu olarak ispatı gerekmez (HMK.'nun m. 188). İspatın gerekmediği bir halde ise, delilden söz edilemez. Başka bir ifade ile ikrar, tek taraflı bir usûlî işlem olarak, delil ikame faaliyetini ve ispat ihtiyacını ortadan kaldıran bir taraf beyanıdır.

Davacının ileri sürdüğü vakıa (paranın gönderilmesi) davalı tarafından ikrar edilmekte; fakat, davacının iddia ettiği gibi bu paranın borç olarak gönderildiği inkâr olunmaktadır. Vasıflı ikrara uygulamada (gerekçeli inkâr) adı da verilmektedir. Vasıflı ikrarda ispat yükü vakıayı ileri süren tarafta olup, o vakıayı vasıflı olarak ikrar eden (gerekçeli olarak inkar eden) tarafta değildir. Bu durumda gönderilen paranın davalının alacağına karşılık değil, borç olarak gönderildiğini ispat yükü davacıya düşer (....26.09.2001 gün ve 13-630 Esas- 647 Karar) .

Somut olayda, ispat yükü kendisine düşen taraf (davacı), (borç para gönderildiği) iddiasını ispat yükü altındadır. Bu durumda mahkemece tarafların delileri toplanıp davacı tarafından gönderilen havalenin borç niteliğinde mi

olduğu yoksa dava konusu araca ve davacı şirkete ait diğer araçlara yapılan tamir ve bakımlara istinaden yapılan ödeme niteliğinde mi olduğu hususunun açıklığa kavuşturulması gerekirken anılan hususlar üzerinde durulmadan eksik incelemeye dayalı olarak karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.