KÜNYE
17. Hukuk Dairesi 2014/23458 E., 2017/4996 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 4 Mayıs 2017
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
321 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
- KARAR -
Davacılar vekili, 01/02/2003 tarihinde meydana gelen trafik kazasında ... plakalı aracın, yaya olarak müvekkillerinin murisi ...'e çarparak feci bir şekilde ölümüne neden olduğunu, söz konusu kazanın oluşumunda ...'in her hangi bir kusurunun bulunmadığını, ... plakalı araç sürücüsünün %100 oranında kusurlu olduğunu, müvekkillerinin zarar gören 3. Kişi konumunda bulunduğunu ve müteveffa ile maddi yönden düzenli ve eylemli bir yardım aldıklarından destekten yoksun kalma tazminatı talep etme yetkisine sahip olduklarını,
müvekkillerinin desteğinin ölümüne sebep olan ... plakalı ticari aracın 765538 poliçe numaralı .... ... ile davalı müflis ...... A.Ş. tarafından sigortalı olduğunu, ... şirketi iflas ettiğinden davalının işleten gibi sorumluluğu bulunduğunu, müvekkillerinin müflis şirkete kazadan hemen sonra başvurduklarını zararlarının karşılanmadığını, kaza tarihi itibariyle müvekkillerinin müşterek çocuklarının desteğinin 13 yaşında başarılı bir öğrenci olduğunu,
okul saatleri dışında ve tatil günlerinde ailesine yardım ve hizmet ederek maddi destek sağladığını tüm bu nedenlerle fazlaya ilişkin talep ve dava hakları saklı kalmak kaydıyla müvekkili baba için 15.000,00 TL anne için 15.000,00 TL olmak üzere toplam 30.000,00 TL destekten yoksun kalma maddi tazminatın kaza tarihinden itibaren hesaplanacak artan oranlardaki avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı ... vekili; davanın zamanaşımına uğradığını beyan ederek davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu eylemin suç teşkil ettiği, 765 sayılı TCK'nun 455/1 ve 102/4 maddesinde öngörülen ceza zamanaşımı süresinin 5 yıl olduğu, davanın zaman aşımı süresi içinde açılmadığı gerekçesiyle süresinde açılmayan davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Yargıtay 17. Hukuk Dairesi, E. 2014/23458, K. 2017/4996, 4 Mayıs 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama