Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2014/23758 K.2017/4388

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, müvekkillerinin desteğinin davalı şirkete Zorunlu Mali Sorumluluk sigortalı aracın sürücüsü iken gerçekleşen kazada öldüğünü açıklayıp ıslah ile artırılan toplam 241.507,58 TL'nin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, şirketin sorumluluğunun kusur oranında limitle sınırlı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece toplanan delillere ve tüm dosya kapsamına göre davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava zorunlu mali mesuliyet ... sözleşmesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Davacıların desteğinin sürücüsü olduğu aracın dosya arasında bulunan zorunlu mali mesuliyet ... poliçesine göre kaza tarihinde davalı ....‘ye trafik sigortalı olduğu anlaşılmıştır. Zorunlu Mali Sorumluluk

... Poliçesi Genel Şartları`nın A.1. maddesine göre; "Sigortacı, poliçede tanımlanan motorlu aracın işletilmesi sırasında, bir kimsenin ölümüne veya yaralanmasına veya bir şeyin zarara uğramasına sebebiyet vermiş olmasından dolayı, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'na göre işletene düşen hukuki sorumluluğu, zorunlu ... limitlerine kadar temin eder."

Kaza tarihinde zorunlu mali mesuliyet sigortası teminat limiti kişi başına 225.000,00 TL‘dir. Davalı ... şirketi, poliçe gereği kişi başına azami 225.000 TL tazminat ödemekle yükümlüdür. Bu hale göre gerçek zarar zorunlu mali mesuliyet sigortasının teminat limitini aştığından davalı ....'nin 225.000,00 TL'den sorumlu tutulması gerekirken yazılı biçimde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.