Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2014/23776 K.2017/6300

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın zamanaşımı nedeniyle reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıya sigortalı araç sürücüsünün kusurlu hareketi ile gerçekleşen kazada müvekkilinin yaralandığını ve malul kaldığını açıklayıp 20.000,00 TL maddi, 30.000,00 TL manevi tazminatın tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın zamanaşımı nedeni ile reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere göre, davanın zamanaşımı nedeni ile reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1086 sayılı HUMK’nun 388 ve 389. maddelerinde bir kararda bulunması gereken unsurlar açıkça sıralanmış, özellikle de kararların gerekçeli olacağı hükme bağlanmıştır. Aynı kural 6100 sayılı Yasanın “hükmü kapsamı” başlıklı 297. maddesinde de kabul edilmiştir. Diğer taraftan Anayasa’nın 141/III. maddesinde belirtilen ilkeyi benimsenmiştir. Kısaca, yazılacak kararda tarafların iddia ve savunmalarının özetinin, anlaştıkları veya anlaşamadıkları hususların çekişmeli olan vakıalar hakkında toplanan delillerin neler olduğu, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, bütün bunlardan çıkan hukuki sonucun ne olduğunun gösterilmesi gerekir. Aksi halde yazılmış olan karar “sözde gerekçeli” bir karar olur.

Değinilen yasa kurullarından sonra somut olaya gelince;

Temyiz edilmesi üzerine incelemesi yapılan kararda davalının iddiasına değinilmiş ancak, hangi sebeplerle davanın zamanaşımı sebebi ile red edildiği, bu kabul şekline hangi delillerle ulaşıldığı ve bu delillerin değerlendirilmesinin ne olduğu gösterilmemiştir. Başka bir ifade ile karar gerekçesizdir. Belirtilen biçimde usul kuralına esaslı aykırılık söz konusu olduğundan karar bozulmasına karar vermek gerekmiştir.