Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2014/3099 K.2015/10844

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- KARAR -

Davacılar vekili, davacılardan Türkan'ın eşi, Olcay ve Gülşah'ın babası Ö. E.'in, davalının trafik sigorta şirketi olduğu araçta yolcu iken aracın tek taraflı kazası sonucu vefat ettiğini, poliçe limitinin 200.000,00-TL olduğunu, kaza sonrasında davalı şirket tarafından hasar dosyası açılarak 28/11/2011 tarihinde davacılara toplam 87.392,00-TL ödemede bulunulduğunu ancak yapılan ödemenin davacıların uğradıkları zararın çok altında olduğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı tutarak davacılardan Türkan için 800,00-TL, Gülşah ve Olcay'ın her biri için 100,00-TL olmak üzere toplam 1.000,00-TL destekten yoksun kalma tazminatının kusur oranlarına bakılmaksızın 28/11/2011 tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davacılar vekili ıslah dilekçesi ile,talebini davacılar T.. E.. için 45.729,72-TL'ye, G.. E.. için 2.210,63-TL'ye, O.. E.. için 7.066,65-TL'ye yükseltmiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre davanın kabulüne, davacılardan T.. E.. için 45.729,72-TL, davacılardan G.. E.. için 2.210,63-TL, davacılardan O.. E.. için 7.066,65-TL destekten yoksun kalma tazminatının 28/11/2011 tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsili ile bu davacılara verilmesine, karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen maddi tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmaması nedeniyle davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davalı vekili davacıların desteği'nin araçta yolcu olarak bulunduğunu belirterek hatır taşıması ve ölen kişinin araç sürücüsünün alkollü olduğunu bilerek araçta bulunması nedeni ile müterafik kusuru olduğu iddiasında bulunmuştur.

Hatır taşımaları bir menfaat karşılığı olmadığı cihetle, bu gibi taşımalarda ve zarar görenin müterafik kusurunun tespiti halinde 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 43 ve 44.maddesi uyarınca tazminattan uygun bir indirim yapılması, gerek öğretide gerekse Yargıtay İçtihatlarında benimsenmiş ve yerleşmiş bulunmaktadır.

Bu itibarla, davalı vekilinin bu beyanı üzerinde durularak, ceza mahkemesi dosyası getirilerek ve mahkemece taşımanın hatır için olup olmadığı, tarafların yakınlığı, varsa hatır için taşımanın kimin arzusu ve ne amaçla yapıldığı, zarar görenin sürücünün alkollü olup olmadığını bilip bilmediği hususları araştırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken açıklanan hususlar araştırılmadan karar verilmesi usul ve yasaya aykırı görülmüştür.

Hakim, tazminattan mutlaka indirme yapmak zorunda değilse de bunun dahi gerekçesini kararında tartışması ve nedenlerini göstermesi gerekir. Mahkemece bu husus gözardı edilerek yazılı olduğu şekilde eksik inceleme ile karar tesisi doğru görülmemiş ve kararın açıklanan nedenle temyiz eden davalı yararına bozulması gerekmiştir