Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2014/3183 K.2015/8468

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili ile davalı ... arasında boşanma davası sonunda davacı lehine mali haklara hükmedildiğini, bu sırada anılan davalının dava konusu taşınmazı danışıklı olarak diğer davalı ...'ye devrettiğini, yapılan işlemlerin danışıklı olduğundan BK'nun 19.maddesine gereğince iptalini istemiştir.

Davalılar, duruşmalara katılmamış ve cevap dilekçesini sunmamıştır.

Mahkemece, davalılar arasındaki taşınmaz devrinin danışıklı olduğunun ispatlanmadığından bahisle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, Borçlar Kanunu'nun 19. maddesinde düzenlenen dava konusu işlemin danışıklı (muvazaalı) yapıldığı iddiasına dayalı tasarrufun iptali istemine ilişkindir.

Danışıklı bir hukuki işlem ile üçüncü kişilere zarar verilmesi, onlara karşı işlenmiş bir haksız eylem niteliğinde olduğundan, kural olarak danışıklı işlem (muvazaalı muamele) nedeniyle hakları zarara uğratılan üçüncü kişiler, tek taraflı veya çok taraflı olan bu hukuki işlemlerin geçersizliğini ileri sürebilirler.

Diğer yandan; zarara uğradıklarını ileri süren üçüncü kişilerin, danışıklı işlemde bulunduğu iddia edilen kişiden alacaklı olmaları gerekmektedir.

Somut olayda, davacı ve davalı ...'in ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2007/329 Eses ve 2008/176 Karar sayılı ilamı ile boşanmalarına karar verilmiş ve davacı lehine maddi ve manevi tazminata hükmedilmiş ve karar 20.07.2010 tarihinde kesinleşmiştir. Belirtilen boşanma dosyasındaki delillerden taraflar arasındaki uyuşmazlıkların 2001 yılından itibaren süre geldiği davalı kocanın beyanı ile sabit olduğu anlaşılmaktadır.

Dava konusu taşınmaz 28.12.2005 tarihinde davalı ... tarafından davalı ... devredilmiştir. Davacı tarafından sunulan ve aynı tarihli davalılarca imzalanan belgede, taşınmazın kredi çekebilmek için davalı ...'ye devredildiği ve kredi borcu ödenmesi halinde taşınmazın yeniden davalı ...'e devredileceğinin kararlaştırıldığı görülmektedir.

Dolayısı ile yapılan bu devrin gerçek bir devir değil davalı borçlunun kredi çekebilmesi için yapılmış göstermelik bir satış olduğu anlaşılmaktadır. 2005 yılındaki satışa rağmen davacı tarafında da dava konusu evde oturmaya devam edilmesi bu satışın gerçek olmadığının bir başka göstergesidir.

Bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınarak davacının davasının kabulüne karar verilmesi gerekirken hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykıdır.