KÜNYE
17. Hukuk Dairesi 2014/4130 E., 2015/13240 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 3 Aralık 2015
- Mahkemesi
- ...Ticaret Mahkemesi
Karar Metni
282 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacı alacaklı vekili, borçlu şirket hakkında yürütülen icra takibinde borca yeterli malvarlığı bulunamadığını, davalı borçlunun alacaklılardan mal kaçırmak amacıyla sahibi olduğu araçlarını diğer davalılara satarak devir ettiğini ileri sürerek, muvazaalı satış işlemlerinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir. Davalı borçlu şirket vekili, davanın süresinde açılmadığını, ... belgesinin bulunmadığını, satışların gerçek olduğunu savunmuştur. Diğer davalılar satışların gerçek olduğunu savunarak davanın reddini istemişlerdir.
Mahkemece, davanın süresinde açıldığı, 19.12.2012 tarihli h... tutanağının geçici ... belgesi niteliğinde olduğu, satışların borcun doğum tarihinden sonra yapılmışsa da birlikte araçları satın alan 3. ve 4.kişilerin kötüniyetinin ispat edilemediği, satışların raiç bedel üzerinden yapıldığı gerekçesiyle davalı ... dışında kalan diğer davalılara yönelik tasarrufun iptali davasının reddine, davalı ...'in borçlu şirket ortağı ve yetkilisinin torunu olduğu, borçlunun borcu karşılayacak oranda malvarlığı olmadığını, satışın alacaklılardan mal kaçırmak amacıyla yapıldığını bilebilecek kişilerden olduğu,
bu tasarrufun iptale tabi olduğu ancak dava konusu araç davalı ...'e satılmış olmakla davalı ...'in tazminatla sorumlu tutulması gerektiğinden bahisle bu davalı yönünden davanın kabulü ile aracın satış tarihindeki gerçek değeri olan 58.000 TL'nin dava konusu takipteki alacak ve ferilerine yetecek oranda davalı ...'ten alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş; hüküm, davacı alacaklı vekilince temyiz edilmiştir.
Yargıtay 17. Hukuk Dairesi, E. 2014/4130, K. 2015/13240, 3 Aralık 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama