Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2014/4159 K.2015/10212

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün temyizen tetkiki taraflar vekilince istenmiş, davalılar vekilince duruşma talep edilmiş olmakla duruşma için tayin edilen 6.10.2015 Salı günü davacılar C., N. ve A.. E.. vekili Av. E.. E.. geldi. Davalılar ..... Sağ. Hiz. A.Ş ve U.. Ç.. vekili Av. A.. D.. geldi. Temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraf vekilleri dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, müvekkillerinden Caner'in davalıların sürücüsü ve işleteni oldukları araçta yolcu iken gerçekleşen tek taraflı kazada yaralanarak daimi maluliyete uğradığını belirterek ıslahla birlikte davacı Caner için 42.422,40 TL tedavi gideri, 168.408 TL maluliyet tazminatı ile davacı Caner için 150.000 TL, davacı Nazan için 40.000 TL, davacı Alper için 5.000 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalılar vekili, olayda hatır taşıması ve müterafik kusur bulunduğunu, ayrıca talep edilen tazminatların fahiş olduklarını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucuna göre, davacılar vekilinin maddi tazminat ve davacılar N. E. ve A. E. hakkındaki manevi

tazminat davalarının kesinleşmiş olması nedeni ile karar verilmesine yer olmadığına, davacı C.. E..'un manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 50.000 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davalılar vekilinin tüm, davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece kurulan 29/07/2011 tarihli hükümde, davacılar Nazan ve Alper lehine hükmedilen manevi tazminat miktarları kesinleşmiş, davacı Caner yararına hükmedilen tazminat miktarı bakımından karar bozulmuş, 01/10/2013 tarihli hüküm ile Caner yararına manevi tazminata hükmedilmiştir. Hal böyle iken; mahkemece vekalet ücretleri yönünden hükmün kesinleşen ve kesinleşmeyen yönleri bakımından ayrı ayrı vekalet ücreti takdir etmek gerekirken, hepsi bakımından tek kalemde vekalet ücretlerinin hesaplanması doğru olmayıp bozma sebebi ise de; bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden, hükmün 6100 sayılı HMK'nın geçici 3/II. Maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK’nın 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.