Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2014/7912 K.2016/4142

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; davalının kusurlu hareketi ile sebebiyet verdiği kazada müvekkilinin yaralandığını ve malul kaldığını, ceza dava dosyasına göre davalının asli kusurlu olduğunu açıklayıp fazlaya dair haklarını saklı tutarak 1.000,00 TL maddi, 20.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline verilmesini talep etmiştir.

Davalı, kusur durumunu kabul etmediğini ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, ispatlanamayan davanın reddine verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarara dayalı maddi-manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davacı vekilince davalı sürücünün kavşakta dikkatsiz şekilde dönüş yaptığı sırada müvekkiline çarparak yaralanmasına ve malul kalmasına sebep olduğunu açıklayıp maddi-manevi tazminat talebinde bulunulmuş, davalı tarafça, davacı aşırı hızlı ve ehliyetsiz olması sebebi ile kazaya sebebiyet verdiği savunulmuştur.

Mahkemece 08/10/2013 tarihli celsede tarafların kusur oranlarının tespiti hususunda rapor tanzimi için dosyanın bilirkişiye tevdiine ve bilirkişi için gerekli masrafın davacı vekilince 2 haftalık kesin süre içerisinde karşılanmasına verilmiş ve davacı vekiline HMK.324/2 maddesi gereğince gereken masrafı yatırmadığı takdirde bilirkişi delilinin ikamesinden vazgeçmiş sayılacağı hususu ihtar edilmiştir.

Davacı tarafça süresi içerisinde masraf yatırılmadığı, ceza mahkemesince tarafların kusur oranlarına ilişkin bilirkişi raporunun ise ceza mahkemesince sanık (davalı) hakkında neticeten adli para cezasına hükmedildiği ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına verildiği, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların, kesinleşmiş mahkûmiyet kararları olarak kabul edilemeyeceği, davalının meydana gelen kazada kusurunun bulunup bulunmadığı değerlendirilmeden, sırf ceza davasındaki kusur izafe eden raporun hükme dayanak alınamayacağı gerekçesi ile davacı tarafından ispatlanamayan davanın reddine verilmiştir.

BK.53.(TBK.74) maddesinde haksız eylemin “kusur” öğesi konusunda hukuk hakimine tanınan yetkiler iki bölüm olup, birincisi “kusur bulunup bulunmadığına”, öteki “kusurun derecesini ve zararın tutarını belirlemeye” ilişkindir. Maddenin ilk cümlesine göre “kusurun varlığını” araştırmada yetkileri sınırlı olan hukuk hakimi, maddenin ikinci cümlesine göre “kusurun derecesini ve zarar tutarını belirlemede” tam bağımsız kılınmıştır. HMK 266 madde (HUMK 275 md.) hükmüne göre kusur oranlarının belirlenmesi teknik değil hukuki bir konudur. Elde edilen teknik bulgulara göre hakim bu oranı belirlemede ihlal edilen kuralları gözönüne almalıdır.

Haksız fiilden dolayı sorumlu olabilmek için kusurun bulunması şarttır. Davacı vekili delil listesinde ceza mahkemesi dosyasını ve kaza tespit tutanağını delil olarak göstermiştir. Dosyadaki bilgi ve belgelere göre kaza, davalının sevk ve idaresindeki araç ile kavşaktan kontrolsüz şekilde dönmek istediği sırada davacının sevk ve idaresindeki motosikletin ön tekerler kısmı ile otomobile sağ yan kısımdan çarpması şeklinde meydana gelmiştir. Mahkemece kusur konusunda rapor aldırılmasına gerek bulunmayıp dosya kapsamında bulunan delillere göre kusurun varlığı ve derecesi belirlenerek hasıl olacak sonuca göre verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.