KÜNYE
17. Hukuk Dairesi 2014/85 E., 2014/2915 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 3 Mart 2014
- Mahkemesi
- Banaz Asliye Hukuk Mahkemesi
- Tarihi
- 27/02/2013
- Numarası
- 2007/299-2013/45
Karar Metni
306 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı ve davalı vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacı vekili, müvekkiline ait aracın davalının idaresinde iken davalının kusuru ile meydana gelen kazada davacının araçta yaralandığını belirterek 10.640,00 TL araç hasarı,500,00 TL değer kaybı ve 2.000,00 TL manevi tazminat talep etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.
Mahkemece, toplanan delillere göre, manevi tazminatın reddine, maddi tazminatın 5.320,00 TL olarak kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalı vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.
1-)Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2-)Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.
Davacı E.. G.. maddi, tazminatın yanında manevi tazminat isteminde de bulunmuştur. Dava konusu olayda, davacı E.. G.. davalının sürücüsü olduğu araçta yolcu olarak bulunduğu sırada meydana gelen tek taraflı trafik kazası sonucu araç içerisinde yaralanmıştır.
Dosya arasında bulunan 01.08.2007 günlü Adli muayene raporuna göre davacının pek çok yerinden kesi ve sıyrıklar oluşacak şekilde yaralandığı anlaşıldığına göre, BK'nın 47. maddesi gereğince adı geçen davacı yararına uygun bir manevi tazminat takdir edilmesi gerekirken manevi zarar oluşmadığı gerekçesiyle manevi tazminat isteminin tümden reddedilmiş olması doğru olmadığından karar bozulmalıdır.
Yargıtay 17. Hukuk Dairesi, E. 2014/85, K. 2014/2915, 3 Mart 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama