KÜNYE
17. Hukuk Dairesi 2014/895 E., 2014/2079 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 18 Şubat 2014
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
298 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... ve ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacı vekili,davacının sevk ve idaresindeki aracın davalıların sürücüsü, maliki ve zorunlu traik sigortacısı olan araç ile çarpışması sonucu hasarlandığını, kazada davalı tarafın tamamen kusurlu olduğunu belirterek 6500,00 TL hasar bedelinin davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiş iken ıslah dilekçesi ile talebini 6.698,00 TL'ye yükseltmiştir.
Davalı ... vekili, davanın reddini savunmuştur.
Diğer davalılar, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak;davanın kabulü ile 6.698,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsil edilerek davacıya verilmesine, (davalı ... şirketi yönünden poliçe limitiyle sınırlı olmak üzere) karar verilmiş; hüküm davalı ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, her iki davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2-Dava, trafik kazasından kaynaklananmaddi tazminat istemine ilişkindir.Davacı tarafça düzenlenen dava dilekçesinde faiz istemine yer verilmediği ve ilerleyen aşamalarda da usulüne uygun yapılmış bir faiz istemi bulunmadığı halde mahkemenin talep aşımına sebebiyet verecek şekilde dava tarihinden itibaren faize hükmetmesi doğru görülmemiş ise de,bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden, hükmün, HUMK.’nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanması gerekmiştir.
Yargıtay 17. Hukuk Dairesi, E. 2014/895, K. 2014/2079, 18 Şubat 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama