Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2014/911 K.2014/2531

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı karar verilmesine yer olmadığına dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı E.. Ü..’ın işleteni ve sürücüsü, davalı sigorta şirketinin de zorunlu mali sorumluluk sigortacısı olduğu aracın yaptığı tek taraflı kazada araçta yolcu olarak bulunan davacının yaralandığını, yapılan tedavilere rağmen sakat kaldığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 1.000 TL maddi tazminatın davalılardan, 70.000 TL manevi tazminatın davalı E.. Ü..’dan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı sigorta şirketi davanın reddini savunmuş, diğer davalı duruşmalara katılmamış, savunma yapmamıştır.

Mahkemece davacı asıl tarafından verilen dilekçe ile davalılardan davacı ve şikayetçi olmadığını, davanın düşürülmesini ve dosyanın kapatılmasını talep ettiğinden davacının davasından vazgeçmiş olması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava trafik kazasında yaralanmadan kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Davacı, vekili aracılığı ile dava açmış 15.5.2012 tarihinde verdiği dilekçesi ile davalılardan şikayetçi olmadığını, davanın düşürülmesini dosyanın kapatılmasını talep etmiş, 17.5.2012 tarihli dilekçesinde 15.5.2012 tarihli dilekçesinde belirttiği hususlarda hataya düştüğünü davaya devam edilmesini istediğini belirtmiştir.

Davacı asil ilk dilekçesi ile dosyanın kapatılmasını istemiş ise de bu dilekçe davalılara tebliğ edilmeden iki gün sonra verdiği dilekçe ile davaya devam edilmesini istediğine göre 15.5.2012 tarihli dilekçe davacı aleyhine bir sonuç doğurmayacağı ve davacının davasından vazgeçtiği sonucu çıkarılamayacağından, mahkemece davaya devam edilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmiş olması isabetli görülmemiştir.