Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2015/10329 K.2018/5021

Taraflar arasındaki tazminat davasının yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerle davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... şirketi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, 03.11.2012 tarihinde davalıların malik-sürücü ve trafik sigortacısı bulunduğu aracın davacıların kızları/kardeşleri ...'nın da aralarında bulunduğu yayalara çarptığını, ...'nın vefat ettiğini, 03/04/2013 tarihinde ... şirketi tarafından 9.803,00 TL kısmi ödeme yapıldığını belirterek,

anne ... ve baba ... için ayrı ayrı 50.000,00'er TL, kardeş olan diğer davacılar için ayrı ayrı 25.000,00.TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 03/11/2012 tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...'den, müvekkillerinin uğradığı maddi zararların tazmini için fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 20.000,00 TL'nin kaza tarihi olan 03/11/2012 tarihinden işleyecek avans faizi ile birlikte davalı ... şirketinin sorumluluğu poliçe limiti ile sınırlı kalmak üzere davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiş, 17.10.2014 tarihli dilekçe ile talebini anne ... için 48.591,89 TL.,

baba ... için 40.287,88 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı ... şirketi vekili ile davalı ..., davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, anne ... için 48.591,89 TL, baba ... için 40.287,88 TL olmak üzere toplam 88.879,77 TL maddi tazminatın dava tarihinden geçerli yasal faizi ile birlikte davalılardan müşteken ve müteselsilen alınarak davacılara verilmesine, davalı ... şirketinin poliçe limiti kadar sorumlu tutulmasına, anne ve baba için 15.000,00'er TL ve çocuklar için 5.000,00'er TL olmak üzere toplam 40.000,00 TL manevi tazminatın davalı ...'tan alınarak davacılara verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı ... şirketi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Trafik kaza tespit tutanağında, davalı şirkete sigortalı araç sürücüsünün ve davacıların kızları/kardeşi ... ve diğer mağdurların kusurlu olduklarının belirtildiği, ... tarafından onanan aynı olaya ilişkin ceza dosyasındaki 18.07.2013 tarihli Adli Tıp Kurumu raporunda; davalı sürücünün asli, yayaların tali kusurlu olduğunun belirlendiği, eldeki dosyada alınan ve uzmanlık alanı tespit edilemeyen kusur bilirkişi raporunda ise; davalı sürücü İsmail'in % 60 ve yayaların % 40 oranında kusurlu olduklarının tespit edildiği, dosyada tespit olunan kusur oranlarına göre aktüer hesabının yapıldığı,

rapora davacılar vekili tarafından ceza mahkemesinde davalı sürücünün asli kusurlu olduğunun tespit edildiği bu nedenle aktüer hesabına davalı sürücünün % 100 kusuru üzerinden yapılması gerektiği şeklinde itirazda bulunulduğu, itiraz üzerine davalı sürücünün % 100 kusuru esas alınarak yapılan aktüer hesabının karara esas alındığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece, uzmanlık alanı tespit edilemeyen bilirkişiden kusur raporu alınması, ceza yargılamasında tarafların kusurlarının asli-tali olarak belirlenmesine rağmen, % 100 kusurun davalıda olduğunun kabulü ile hazırlanan aktüer rapor esas alınarak karar verilmesi uygun olmayıp, bozma sebebidir. Bu halde, mahkemece konusunda uzman bilirkişiden tarafların kusur durumlarının tespiti bakımından; denetime açık ve ayrıntılı bir rapor aldırılarak sonucuna göre karar vermek gerekirken, eksik inceleme ve araştırma sonucu hüküm kurulmuş olması doğru değildir.