Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2015/10401 K.2018/4852

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- KARAR -

Davacılar vekili, davalı ... şirketi tarafından trafik sigortalı aracı kullanan davalı ...’ın tam kusurla davacıların murisi yaya ...’e çarparak ölümüne neden olduğunu ileri sürerek eş Hamayıl ve küçük çocuk ... için toplam 95.000,00 TL maddi, kızı ... için 5.000,00 TL maddi, eş ve küçük çocuk ... için toplam 25.000,00 TL manevi, kızı ... için 5.000,00 TL manevi, diğer davacı çocukları için 4.000,00’er TL manevi tazminatın tahsilini istemiştir.

Davalılar vekilleri, ayrı ayrı davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre;davanın kısmen kabulü ile davacı eş Hamayıl için 19.398,83.-TL'nin davalı ... şirketinden dava tarihinden,diğer davalıdan ise 11/12/2007 tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline, diğer davacıların destekten yoksun kalma tazminat taleplerinin reddine, davacılardan Hamayıl için 10.000,00 TL, ... r için 10.000,00 TL, ... için 3.000,00 TL, ... için 3.000,00 TL, ... için 3.000,00 TL, Buke için 3.000,00 TL, Zafer için 3.000,00 TL, ... için 4.000,00 TL

olmak üzere toplam 39.000,00 TL manevi tazminatın davalı ...'dan 11/12/2007 tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte alınarak davacılara verilmesine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-)Davacılar vekilinin davacılar için hükmedilen manevi tazminat miktarlarına ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde; dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde ve özellikle manevi tazminatın takdirinde TBK'nun 56 (eski BK 47) maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nesafet kuralları çerçevesinde karar verilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre davacılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün bu yönden onanması gerekmiştir.

2-)Davacılar vekilinin maddi tazminata ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

a) Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

b-) Dava, davacılar desteğinin ölümü nedeni ile Borçlar Kanunu'nun 45. maddesi (6098 sayılı BK m. 53) gereğince destekten yoksun kalma tazminatı ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

5510 sayılı Yasanın 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 21.maddesinde.

“İş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir.

İşverenin sorumluluğunun tespitinde kaçınılmazlık ilkesi dikkate alınır. İş kazası, meslek hastalığı ve hastalık, üçüncü bir kişinin kusuru nedeniyle meydana gelmişse, sigortalıya ve hak sahiplerine yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısı, zarara sebep olan üçüncü kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara rücû edilir” düzenlemesi getirilmiştir.

Davacısının ... Genel Müdürlüğü, davalıların eldeki dosya davalıları ... ile ... ... A.Ş olduğu ... 4. İş Mahkemesinin 2011/512 Esas-2011/535 Karar sayılı rücuen tazminat davasında davanın kabulü ile 55.688,96 TL gelirin davalı ... yönünden tahsis onay tarihi olan 30/04/2008 tarihinden itibaren ve diğer davalı ... ... A.Ş bakımından ise bu miktarın 41.766,72.-TL'si bakımından dava tarihinden itibaren, 13.922,24.-TL'si bakımından ise ıslah tarihinden itibaren olmak üzere yasal faiz işletilerek davalılardan müştereken tahsiline dair karar verilmiştir.

Mahkemece, bilirkişi heyetinden ödeme tarihindeki verilere göre ... tarafından yapılan ödemenin gerçek zararı karşılayıp karşılamadığı,gerçek zararı karşılamadığı takdirde 2918 Sayılı ...'nın 111.maddesi dikkate alınarak rapor tarihine en yakın tarih itibariyle gerçek zarar miktarının tespit edilerek,davacıya yapılan ödemenin ödeme günü ile maddi tazminatın hesaplandığı güne kadar geçen süredeki işlemiş yasal faizi de hesaplanarak ödeme tutarı ile birlikte hesaplanmış tazminattan indirilerek ek rapor tanzimi istenmiş ve 30.03.2015 havale tarihli 2. ek bilirkişi raporunun b seçeneğinde belirtilen 19.398,83 TL bakiye zarar hükme esas

alınmıştır. Bilirkişi heyeti, davalı ... şirketinin ... 4. İş Mahkemesinin 2011/512 Esas 2011/535 Karar sayılı dosyasında hükmedilen tazminat miktarını 28.01.2010 tarihinde ödemesi nedeni ile ödenen asıl alacak miktarlarının hesap tarihine kadar işlemiş faizleri ile güncelleyerek hesaplanan zarardan indirmesi sonucunda 19.398,83 TL bakiye zarar belirlemiştir.

Meydana gelen kazanın iş kazası olması sebebiyle, ... tarafından bağlanan peşin sermaye değerinin rücuya tabi geliri destekten yoksun kalma tazminatından mahsup edilmesi gerekmekte olduğu kuskuşuzdur. Buna göre; mahkemece, ... tarafından rücuen tahsil için açılan ... 4. İş Mahkemesinin 2011/512 Esas 2011/535 Karar numaralı davanın sonucunda belirlenen miktar üzerinden 5510 Sayılı Yasanın 21. maddesi dikkate alınarak mahsup hesabı yapılmak suretiyle sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde güncellenmiş ödeme tutarlarının hesaplanan zarardan indirildiği bilirkişi raporuna göre karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

Kabule göre de;

AAÜT'nin 3/2.maddesi gereği red sebebi aynı olan davalılar için tek avukatlık ücreti verilmesi gerekirken, red sebebi müşterek olan her bir davalı için ayrı ayrı avukatlık ücretine hükmedilmesi doğru değildir.