Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2015/11182 K.2016/1375

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline ait aracın 04.12.2012 tarihinde seyir halinde iken davalı ...'ın sevk ve idaresinde bulunan, ...'ın maliki olduğu ve .... tarafından zorunlu trafik sigortası ile sigortalı olan araçla çarpışması nedeni ile maddi hasarlı trafik kazası meydana geldiğini, oluşan trafik kazasında davalı tarafın %100 kusurlu olduğunu, araçta oluşan hasarla ilgili olarak 4.460 TL parça bedeli, 1.700 TL işçilik bedeli ve 1.500 TL değer kaybı ile tespit giderleri olmak üzere toplam 8.600,00 TL zararının kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınmasına karar verilmesini talep etmiş, yargılama sırasında ıslah ile parça bedeline ilişkin talebini 6.444,10 TL'ye çıkarmıştır.

Davalı .... vekili, müvekkili şirketin davanın açılmasına sebebiyet vermediğini, kaza tarihinden itibaren faiz talebinin reddi ile dava tarihinden itibaren yasal faize hükmedilmesine karar verilmesi gerektiğini belirterek açılan davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Davalılar ... ve ... vekili, meydana gelen kazada müvekkillerine atfedilebilecek herhangi bir kusur bulunmadığını, kazanın oluşumunda davacı tarafın kusurlu olduğunu belirterek açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne, 7.644,10 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan alınarak davacıya verilmesine, karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Hüküm tarihinde geçerli bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 3/2 maddesinde "müteselsilen sorumlu olanlar aleyhine açılan davanın reddinde red sebebi ortak olan davalılar yararına tek, red sebebi ayrı olan davalılar lehine ise her red sebebi için ayrı ayrı vekalet ücretine hükmolunur" hükmüne yer verilmesi karşısında red sebebi ortak olduğu halde davalılar yararına yazılı olduğu şekilde ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi doğru değil ise de bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 6100 sayılı HMK geçici 3/2 maddesi delaletiyle mülga 1086 sayılı HUMK 438/7 maddesi gereğince hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.