KÜNYE
17. Hukuk Dairesi 2015/11783 E., 2015/12702 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 25 Kasım 2015
- Mahkemesi
- Ankara 21. Asliye Hukuk Mahkemesi
- Tarihi
- 08/10/2013
- Numarası
- 2009/132-2013/439
Karar Metni
290 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacı vekili, kazanın davalının kullandığı aracın orta refüjden karşı şeride geçip müvekkilin kullandığı araca çarpması sonucunda meydana geldiğini, kazada davalının asli ve tam kusurlu olduğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000,00 TL tedavi gideri, 1.000,00 TL iş göremezlik tazminatı, 500,00 TL ulaşım giderinden ibaret toplam 2.500,00 TL maddi ve 50.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş; yargılama sırasında maddi tazminat talebini 48.835,96 TL olarak ıslah etmiştir.
Davalı M.. U.., kazada tüm kusurun kendisine ait olmadığını, kullandığı aracı sıkıştırıp olay yerinden kaçan dava dışı araç sürücüsü G. A.'in de kusuru olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, maddi tazminat talebinin kısmen kabulüne, taleple bağlı kalınarak, geçici ve sürekli iş göremezlik zararı olarak toplam 47.335, 96 TL maddi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davacının tedavi gideri ve ulaşım giderine ilişkin taleplerinin ispatlanmadığından reddine; manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 7.500,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince tarafından temyiz edilmiştir.
Yargıtay 17. Hukuk Dairesi, E. 2015/11783, K. 2015/12702, 25 Kasım 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama