Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2015/12100 K.2015/12605

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı A.. Ş.. ve davalı H. Çırçır Tarım San.Tic.Ltd.Şti. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- KARAR -

Davacılar vekili, davalıların işleteni, sürücüsü ve trafik sigortacısı olduğu aracın, davacılar desteği E.S.'nun yolcu olarak bulunduğu araçla çarpışması sonucu desteğin ölümüne neden olduğunu belirterek ıslahla birlikte davacı eş A. için 109.139,68 TL, çocuk Ö. için 4.802,15 TL, çocuk S.için 10.674,87 TL, çocuk S. için 53.271,75 TL olmak üzere toplam 177.888,45 TL destekten yoksun kalma tazminatının tüm davalılardan, davacı eş için 40.000,00 TL, çocuklar için ayrı ayrı 20.000 TL manevi tazminatın davalılar E. Ö. ve H. Çırçır Tarım San.Tic.Ltd.Şti'nden faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; maddi tazminat talebinin kabulü ile 177.888,45 TL destekten yoksun kalma tazminatının, 05/07/2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile (davalı sigorta şirketi yönünden temerrüde düşürüldüğü 15/10/2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ve 104.540,00 TL poliçe limitinden bakiye kalan kısımla sınırlı sorumlu olarak) birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacılara verilmesine, manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile davacı A. için takdiren 20.000,00 TL, davacı S. için takdiren 10.000,00 TL, davacı Ö.için

takdiren 10.000,00 TL, davacı S.için takdiren 10.000,00 TL manevi tazminatın 05/07/2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal yasal faizleriyle birlikte davalılar E.. Ö.. ve H. Çırçır Tic. Ltd. Şti. den müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacılara verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, karar verilmiş; hüküm, davalı A.. Ş.. ve davalı H. Çırçır Tarım San.Tic.Ltd.Şti vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde ve özellikle, manevi tazminatın takdirinde 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 47. maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nesafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasına göre, davalı A.. Ş.. ve davalı H. Çırçır Tarım San.Tic.Ltd.Şti vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı ile manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, davalı sürücünün tam kusurlu olduğu kabul edilerek davalıların sorumluluğuna hükmedilmiştir. Oysa, davaya konu kazaya ilişkin görülen ceza dosyasında, desteğin yolcu olarak bulunduğu araç sürücüsünün, meskun mahalde aracını hızlı kullandığı gerekçesiyle tali kusurlu olduğu kabul edilmiş, hüküm Yargıtay onamasından geçerek kesinleşmiştir.

818 sayılı mülga Borçlar Kanunu'nun 53. maddesi gereğince, hukuk hakimi ceza hakiminin tespit ettiği kusurla bağlı değil ise de, ceza mahkemesince tespit edilen fiilin hukuka aykırılığı ve illiyet bağını saptayan maddi vakalar yönünden ceza mahkemesi kararı ile bağlıdır.

Bu durumda mahkemece, desteğin yolcu olarak bulunduğu araç sürücüsüne bir miktar kusur verilerek davalıların sorumlu olduğu tazminat miktarının belirlenmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

3-Bir insanın ölümü hukukî anlamda bir zarar olmamakla beraber, bu yüzden yine de bazı zararlar meydana gelmiş olabilir. İşte BK'nın 45/II. maddesinin (6098 sayılı TBK m. 53) öngörmüş olduğu hal, ölüm sonucu vukua gelen bir kısım zararların tazminini hükme bağlamaktadır. Bu hükme göre, ölenin yardımından faydalananlar, bu yüzden yoksun kaldıkları faydayı, tazminat olarak, sorumludan isteyebilirler. Buna “destekten yoksun (muinden mahrum) kalma tazminatı” denir. Yasa metninden de anlaşılacağı gibi destekten yoksun kalma tazminatının konusu, desteğin yitirilmesi nedeniyle yoksun

kalınan zarardır. Buradaki amaç, destekten yoksun kalanların desteğin ölümünden önceki yaşamlarındaki sosyal ve ekonomik durumlarının korunmasıdır. Olaydan sonraki dönemde de, destek olmasa bile, onun zamanındaki gibi aynı şekilde yaşayabilmesi için muhtaç olduğu paranın ödettirilmesidir. Yani haksız bir eylem sonucu desteğini yitiren kimse BK'nın 45/II. maddesine dayanarak uğradığı zararın ödetilmesini isteyebilir.

Destekten yoksunluk zararının hesabında müteveffanın gelirinin belirlenmesi tazminatın doğru tespitinde önemli bir yer tutmaktadır. Somut olayda, mahkemece hükme esas alınan aktüerya raporunda, desteğin sıva ustası olduğu, ilgili Oda yazısına göre günlük ortalama yevmiyesinin 70,00 TL olduğu kabul edilerek aylık kazancı hesap edilmiş ve buna göre tazminat hesabı yapılmıştır. Oysa, sıva ustalığı, işin özelliği gereği yılın belirli aylarında yapılabilen mevsimlik bir iştir.

Davacının gelirinin belirlenmesinde bu husus dikkate alınmalı, çalışmadığı günler için daha fazla gelir elde ettiği ispat edilemediğinde net asgari ücret üzerinden hesaplama yapılması gerektiği gözetilmelidir.

O halde mahkemece, sıva ustalığı işinin yılda kaç ay yapılabildiğinin ilgili meslek odasından sorulması ve gelen cevaba göre aktüer bilirkişiden ek rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

4-Davalı A.. Ş.., hükmedilen tazminattan, bakiye poliçe limiti (104.450,00 TL) dahilinde sorumlu tutulduğuna göre, Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları B.2.b maddesi uyarınca, harç, yargılama gideri ve vekalet ücretinin de sorumlu olduğu tazminata oranlanarak hüküm altına alınması gerekirken, diğer davalılarla birlikte tamamından sorumluluğuna karar verilmesi doğru değildir.