Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2015/12209 K.2018/6922

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda, kararda yazılı nedenlerle, davanın reddine ilişkin verilen hüküm, davacı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıların işleteni, sürücüsü ve trafik sigortacısı olduğu aracın, Emekli Sandığı sigortalısı ...'ün yolcu olduğu araca çarpmasıyla oluşan kazada sigortalılarının öldüğünü, kazada davalı sürücünün tam kusurlu olduğunu, ölen sigortalının hak sahiplerine 130.847,81 TL. peşin sermaye değerli maaş bağlandığını, ayrıca 11.293,14 TL. aylık ödendiğini, ödenen aylıklar için dava tarihine kadar işlemiş faizin 1.148,78 TL. olarak hesaplandığını, 5434 sayılı Kanun'un 129. maddesi gereği davalılara rücu haklarının bulunduğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, davacı kurumca ödenen bedelin dava tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

... Sigorta A.Ş. vekili, ölenin hak sahipleri tarafından şirketleri aleyhine mahkemenin 2007/417 Esas sayılı dosyasında dava açıldığını, kabul anlamına gelmemek kaydıyla poliçe teminat limitiyle sınırlı biçimde ve sigortalı araç sürücüsünün kusuru oranında zarardan sorumlu olduklarını, faiz isteminin yersiz olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... Ltd. Şti. ve ... vekili, ölenin hak sahipleri tarafından aleyhlerine açılan davada hükmedilen tazminatı ödediklerini, davacı kurumun davalılara rücu hakkının bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre; davaya konu kazada ölenin hak sahipleri tarafından davalılar aleyhine dava açıldığı, 5434 sayılı Kanun'un 129. maddesi gereği rücu şartlarının oluşmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.