Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2015/14562 K.2015/15067

Taraflar arasındaki manevi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili ile davalı Y.. Y.. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili; davalıların işleteni ve sürücüsü oldukları aracın 30.08.2011 tarihinde davacıların desteğinin kullandığı motosiklete arkadan çarpması sonucunda meydana gelen kazada davacıların desteği B.'nin hayatını kaybettiğini, kazanın meydana gelmesinde davalı sürücü Y.'in tam kusurlu olduğunu belirterek, davacı eş E. H.için 75.000 TL, A. S.için 25.000 TL olmak üzere toplam 100.000 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Y.. Y.. vekili; kusur oranını kabul etmediklerini, manevi tazminat istemlerinin fahiş olduğunu öne sürerek, davanın reddini savunmuştur.

Davalı A.. Ö.. vekili; müvekkili A.'in, davalı Y.. Y..'ın kullandığı ... plakalı aracın kayden maliki olduğunu, işleteni olmadığını, kusuru kabul etmediklerini, manevi tazminatların fahiş olduğunu öne sürerek, davanın husumet yönünden ve esastan reddini istemiştir.

Mahkemece; davalı sürücü Y.’in %70, davacıların murisinin %30 oranında kusurlu olduklarının tespitine ilişkin bilirkişi raporu benimsenerek, davanın kısmen kabulüne,

davacı E.. S.. için 13.000 TL, davacı A.. S.. için 10.000 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili ile davalı Y.. Y.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına; TMK.'nun 599. maddesi uyarınca, mirasbırakanın alacakları, hakları ve malları mirasçılara geçtiğinden mirasçıların mirasbırakanın açmış olduğu davalara devam edebilmelerinin mümkün olmasına; davacı A.S.için hükmolunan manevi tazminatın takdirinde BK.'nun 47. maddesindeki (6098 s. TBK. md. 56) özel haller dikkate alınarak hak ve nesafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasına göre, davalı Y.. Y.. vekilinin yerinde görülmeyen tüm, davacılar vekilinin davacı A.. S.. için hükmolunan manevi tazminata ilişkin sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan ölüm nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir.

Manevi tazminat zenginleşme aracı olmamakla beraber, bu yöndeki talep hakkındaki hüküm kurulurken olay sebebiyle duyulan acı ve elemin kısmen de olsa giderilmesi amaçlanmalı ve bu sebeple tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile birlikte olayın meydana geliş şekli de göz önünde tutularak, hak ve nesafet kuralları çerçevesinde bir sonuca varılmalıdır. Zira, TMK.'nun 4. maddesinde, kanunun takdir hakkı verdiği hallerde hakimin hak ve nesafete göre hükmedeceği öngörülmüştür.

Yukarıda belirtilen hususlar dikkate alındığında, davalının kusur durumu, davacı eşin duyduğu elem ve acının derecesi göz önüne alındığında davacı eş E.. S.. için takdir olunan manevi tazminatın düşük olduğu görülmüş ve hakkaniyete uygun manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.