Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2015/14966 K.2018/7623

Taraflar arasındaki tazminat davasının yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerle davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresinde davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, 20.09.2007 tarihinde davalının sürücüsü olduğu araçla davacı ...'ya çarparak yaralanmasına neden olduğunu, uzun bir süre tedavi gördüğünü, kaza nedeniyle yüzünde sabit eser kaldığını ve yaşadığı travma nedeniyle psikolojisinin bozulduğunu, yüzündeki sabit izin giderilmesi için belki plastik cerrahi operasyonu geçirmesi gerekeceği, bunların karşılanması gereken maddi zararlar olduğunu, beyanla şimdilik 2.000,00 TL maddi tazminat ile 15.000.00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı, cevap dilekçesi sunmamıştır.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre; Maddi tazminat talebinin kısmen kabulü ile, 1.867,20 TL'nin olay tarihi olan 20/09/2007 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınıp davacılara verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, Davacı ... 'ın manevi tazminat talebinin kabulü ile, 15.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 20/09/2007 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınıp davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davalı ...'in, davacı lehine hükmedilen maddi tazminata ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

6100 Sayılı HMK'nın geçici 3/2. maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK'nın 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 01.01.2015 tarihinden itibaren 2.080,00 TL’ye çıkarılmıştır.

Kesinlik sınırı kamu düzeni ile ilgilidir. Temyize konu maddi tazminat yönünden verilen karar anılan yasanın yürürlüğünden sonra verildiğinden kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca ...’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden; davalı ...'in temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davalı ...'in, davacı lehine hükmedilen manevi tazminata ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir.

T.C. Anayasası'nın 36/1 maddesinde "Herkes meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı merciileri önünde davacı veya davalı olarak iddia ve savunma ile adil yargılanma hakkına sahiptir" hükmü düzenlenmiştir. Yine 6100 Sayılı HMK'nın 27. maddesinde "Davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahiptirler.

Bu hak; yargılama ile ilgili olarak bilgi sahibi olunmasını, açıklama ve ispat hakkını içerir" düzenlemesine yer verilmiştir. Bir davanın görülmesi için taraf teşkilinin sağlanması esas olup, hakimin bu hususu re'sen gözetmesi gerekir. Yargılamanın sağlıklı bir biçimde sürdürülebilmesi, iddia ve savunma ile ilgili delillerin eksiksiz toplanıp tartışılabilmesi, davanın süratle sonuçlandırabilmesi, öncelikle tarafların yargılamanın aşamalarından haberdar edilmesi ile mümkündür.

Bu husus da usulüne uygun olarak tebligat yapılması ile sağlanabilir.

Somut olayda; 14.02.2014 tarihinde açılan davada, dava dilekçesinin ve kusur bilirkişi raporunun davacı tarafından bildirilen adreste davalı yakınına tebliğ edildiği, davalının sosyal ekonomik durum araştırması ve mernis kaydı ile bildirilen adreste ikamet etmediği anlaşılmaktadır.

Davalı ...'e dava dilekçesinin ve kusur bilirkişi raporunun usule uygun şekilde tebliğ edilmesi ve cevap süresi beklenerek davalının cevap ve savunma hakkını kullanması sağlanmak suretiyle savunma ve delillerinin toplanması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu biçimde davalının savunma hakkı kısıtlanarak yargılamaya devam edilmek suretiyle hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

3-Bozma neden ve şekline göre davalı ...'in sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına karar vermek gerekmiştir.