Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2015/15254 K.2018/8045

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili, davalı ... vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, 18/07/2010 tarihinde, davalılardan ...'nın sevk ve idaresindeki araç ile davalılardan ...'nin sevk ve idaresindeki araç arasında trafik kazasının meydana gelmesi sonucu davalılardan ...'nin aracında bulunan müvekillerinin murisi ...'ın vefat ettiğini, müvekkillerinin olay nedeniyle hem maddi hem de manevi anlamda büyük kayıp yaşadıklarını, belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere ... için 1.000,00 TL maddi-15.000,00 TL manevi tazminatın, ... için 1.000,00 TL maddi- 15.000,00 TL manevi tazminatın, ... (Kolçak) için 5.000,00 TL manevi tazminatın, ... için 5.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılardan ... vekili dava dilekçesinde belirtilen hususları kabul etmediklerini,talep edilen miktarın çok fahiş miktar olduğunu, açılan davanın hukuki ve maddi dayanaktan yoksun olup reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılardan ... vekili, dava dilekçesinde geçen hususları kabul etmediklerini müvekkilinin kazadan dolayı tam kusursuz olduğunu belirterek, haksız ve yersiz davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece toplanan delillere göre,1-Davanın Kısmen kabul ve kısmen reddi ile; A) Davacılar ... ve ... için ayrı ayrı 1.000,00 er TL maddi tazminatın kaza tarihi olan 18/07/2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak adı geçen davacılara verilmesine, davacıların destekten yoksun kalma nedenli fazlaya ilişkin maddi tazminat haklarının saklı tutulmasına,

B)Davacılar ... ve ... için ayrı ayrı 10.000,00 er TL, ... ve ... için ayrı ayrı 5.000,00 er TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 18/07/2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak adı geçen davacılara verilmesine, davacıların fazlaya ilişkin manevi tazminat istemlerinin ayrı ayrı reddine, karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili, davalı ... vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir. 1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacılar vekili, ... vekili ve davalı ... vekilinin aşağıdaki bentler dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı ve manevi tazminat talebine ilişkindir.

BK'nın 47. maddesindeki (6098 sayılı TBK m. 56) hükmüne göre hakimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek, tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde, bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22.06.1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme

Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Hakimin bu takdir hakkını kullanırken, ülkenin ekonomik koşulları, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, paranın satın alma gücü, tarafların kusur durumu, olayın ağırlığı, olay tarihi gibi özellikleri gözönünde tutması ve buna göre manevi tazminat takdir edilmesi gerektiği açıkça ortadadır. (HGK 23/06/2004, 13/291-370)

Yukarıda belirtilen hususlar dikkate alındığında, davacı anne ... ve davacı baba ... için takdir edilen manevi tazminatın bir miktar az olduğu görülmüş ve hakkaniyete uygun bir manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

3-Davalı ... tarafından hatır taşıması savunmasında bulunulmuştur. 2918 sayılı KTK'nın 87/1. maddesinde.

"Yaralanan veya ölen kişi, hatır için karşılıksız taşınmakta ise veya motorlu araç, yaralanan veya ölen kişiye hatır için karşılıksız verilmiş bulunuyorsa, işletenin veya araç işleticisinin bağlı olduğu teşebbüs sahibinin sorumluluğu ve motorlu aracın maliki ile işleteni arasındaki ilişkide araca gelen zararlardan dolayı sorumluluk, genel hükümlere tabidir" düzenlemesine yer verilmiş; aracın hatır için verildiği ya da hatır için taşıma yapılan durumda oluşacak zararlarla ilgili değerlendirmenin genel hükümlere tabi olduğu belirtilmiştir.

Anılan hükmün atıf yaptığı genel hükümler Türk Borçlar Kanunu'nun sorumluluğa ilişkin hükümleri olup, böylesi durumda 818 sayılı BK'nın 43. maddesi (6098 sayılı TBK md. 51) uygulama alanı bulacaktır.

Somut olayda, davacı ile davalı sürücü Vedat'ın arkadaş oldukları ve kaza tarihinde düğüne gittikleri anlaşılmaktadır. Dosya içeriğine göre davacının davalı ...'ın kullandığı araçta kendi isteği üzerine hatır için taşındığı sabittir. Bu durumda, karar verilirken, somut olayda hatır taşıması bulunması karşısında, davalı ... yönünden tazminattan Dairemizin yerleşik uygulaması uyarınca %20 oranında hatır taşıması indirimi yapılması gerekmekte iken, yanılgılı değerlendirme ve hatalı gerekçe ile yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir. 4-Davacılar vekilinin vekalet ücretine ilişkin temyiz talebinin şu aşamada incelenmesine yer olmadığına,