Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2015/15450 K.2018/8249

Taraflar arasındaki tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen hüküm davacı ... vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; 27/02/2002 tarihinde davalı ...'ın kullandığı ... plakalı münibüs ile müvekkil ve arkadaşının bindiği mobilete çarparak hayati tehlike yaratacak şekilde yaralanmalarına neden olduğunu, davalı ...'ın kusurlu olduğunu aracı çok süratli olduğu için durduramadığını ve yaralıları 70-80 metre sürüklediklerini, müvekkilin kazadan sonra beyin sarsıntısı geçirdiğini, yaklaşık 20 gün yoğun bakımda kaldığını, daha sonra servise çaktığını, halen tedavisinin devam ettiğini, bu nedenlerden dolayı müvekkilin zarar gördüğünden bahisle zararın giderilmesini, davalı ...'ın mallarını kaçırma girişimlerini öğrendiklerini, ... plakalı minibüsün ve adına kayıtlı taşınmazlar üzerine tedbir konulmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; dava dilekçesinde davalının kusurlu olduğu belirtilmiş ise de asıl kusurlu davacının bulunduğu motosiklet olup, motosikletin aniden müvekkilin önüne çıktığını, müvekkilinin kusursuz olduğunu, ayrıca kaza nedeniyle müvekkilin aracında hasar oluştuğunu, buna dair davanın da açılacağını, müvekkil hakkında istenen tazminat miktarı fahiş olduğunu, zenginleşme amacına yönelik olduğunu, bu nedenle müvekkil hakkında açılan haksız davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece dosya münderecatına ve alınan bilirkişi raporuna göre; meydana gelen trafik kazasında

davalının 3/8 oranında kusurlu olduğu tespit edilmiş, davacının lise 1. sınıfı tekrar okumasından doğan eğitim gideri ve tedavi giderleri olarak toplam 6.939,15 TL tazminat miktarı hesaplanmış, kusur durumuna göre aktüerya bilirkişisinin tazminat raporu ( 6.939,15 TL'nin 3/8'i olan toplam 2.602,17 TL)nazara alınmak ve taleple bağlı kalınmak suretiyle 2.602,17 TL maddi tazminata ve manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 2.000,00 TL manevi tazminata karar verilmiş; verilen hüküm davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Davacı ... vekilinin manevi tazminatla ilgili temyiz itirazının incelenmesinde;

07.10.2004 tarih, 25606 Sayılı Resmi Gazetede yayınlanan ve 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5236 sayılı Kanun ile HUMK’ye eklenen ek madde 4 ile aynı Yasa'nın 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 01.01.2013 tarihinden itibaren 1.820,00 TL’ye yükseltilmiştir.

Manevi tazminatla ilgili mahkemece reddedilen ve temyize konu miktarla ilgili karar, anılan yasanın yürürlüğünden sonra verildiğinden miktar itibarı ile temyiz eden davacı yönünden kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden, davalı vekilinin temyiz dilekçesinin, manevi tazminatla ilgili hükmün kesin olması nedeniyle reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

3- Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

25.02.2011 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 13.02.2011 tarihli 6111 Sayılı Yasa’nın 59. maddesi ile 2918 Sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 98. maddesi değiştirilmiş, buna göre "trafik kazaları nedeniyle üniversitelere bağlı hastaneler ve diğer resmi ve özel sağlık kuruluşlarının sundukları sağlık hizmet bedellerinin kazazedenin sosyal güvencesi olup olmadığına bakılmaksızın Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanacağı", Yasanın geçici 1. maddesi ile de "Bu Kanunun yayımlandığı tarihten önce meydana gelen trafik kazaları nedeniyle sunulan sağlık hizmet bedellerinin Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanacağı, sözkonusu sağlık hizmet bedelleri için bu Kanun'un 59. maddesine göre belirlenen tutarın %20'sinden

fazla olmamak üzere belirlenecek tutarın üç yıl süreyle ayrıca aktarılmasıyla anılan dönem için ilgili sigorta şirketleri ve Güvence Hesabının yükümlülüklerinin sona ereceği," öngörülmüştür. S.G.K.'na aktarılan primlerin sigortalının yatırdığı prim olduğu bu nedenle K.T.K hükümlerine göre işleten ve sürücünün de belgeli tedavi giderleri yönünden sorumluluklarının kalmadığının kabulü gerekir.

Yukarıda açıklanan yasal düzenlemelere göre, 2918 sayılı Yasanın 98.maddesinde belirtilen tedavi giderleri yönünden sorumluluk "Sosyal Güvenlik Kurumu'na" geçtiğinden eldeki davada 2918 sayılı Yasanın 98.maddesinde belirtilen tedavi giderleri yönünden yasal hasmın, Sosyal Güvenlik Kurumu, olması gerekir.

Tedavi sürecinde yapılan tüm giderlerin belgeye bağlanması mümkün olmadığı gibi, hayatın olağan akışına göre de davacı taraftan bu yönde bir belgelemenin beklenmesi hakkaniyetle bağdaşmayacaktır. Tedavi sürecinde yapılması muhtemel yol ve ulaşım giderleri, belgeye bağlanamamış tıbbi malzeme, ilaç vs. giderleri olması kaçınılmazdır.

Bu durumda mahkemece, "Sosyal Güvenlik Kurumu"nun davaya dahil edilmesi, tarafların bu yöndeki delillerinin toplanması, davacı tarafından talep edilen tedavi giderlerinden 2918 sayılı Yasanın 98.maddesi kapsamında kalan ve Sosyal Güvenlik Kurumunun sorumluluğunda olanların belirlenmesi için konusunda uzman adli tıp bilirkişisinden, davacının kazadaki yaralanması ile tedavisinin mahiyeti, tedavi süresi ve şekli ile tedavi belgeleri dikkate alınmak suretiyle ayrıntılı, gerekçeli ve denetime açık rapor alınarak sonucuna göre 2918 Sayılı Yasanın 98. maddesi kapsamında kalan tedavi giderleri yönünden Sosyal Güvenlik Kurumu’nun,

yasa kapsamı dışında kalan tedavi giderleriyle ilgili olarak da davalı sürücü ve işletenin sorumlu tutulması gerekirken, eksik incelemeyle yazılı olduğu biçimde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.