Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2015/15923 K.2015/13801

Davacılar ..., ... ile davalılar ..., ... arasındaki tazminat davası hakkında ....... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 02/07/2013 gün ve 2012/2-2013/142 esas-karar sayılı hükmün Dairenin 11.03.2015 gün ve 2013/19320-2015/4133 esas-karar sayılı kararı ile onanmasına karar verilmiş olup, süresi içinde davacılar vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- KARAR -

Davacılar vekili; davalı tarafa ait araç sürücüsünün kusurlu hareketi ile meydana gelen kazada desteklerinin öldüğünü açıklayıp, müteveffanın olay esnasında davalı........'in çarptığı .........plakalı otobüs vasıflı araçta yolcu olarak bulunduğunu, olayda desteğin kusurunun bulunmadığını, bu nedenle ıslah ile birlikte davacı eş ... için 10.000,00 TL maddi tazminat, 30,000,00 TL manevi tazminat, davacı ... için ise 20,000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep etmiştir. Davacı vekili; maddi tazminat talebini 23.852,00 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı......... vekili ile davalı ...., davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre; davanın kısmen kabulü ile; ... için 23.852,00 TL maddi, 5.000,00 TL manevi tazminatın, ... için 3.000,00 TL manevi tazminatın 21.05.2010 olan kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacılara verilmesine karar verilmiş

Dairenin 11.03.2015 gün ve 2013/19320-2015/4133 sayılı onama ilamında davalı ......... Vekilinin temyiz itirazları değerlendirilmiş, davacılar vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesi eksik bırakılarak hükmün onanmasına karar verilmiştir.

HMUK.nın 440/1 maddesinde temyiz dilekçesinde ileri sürülüp hükme etkisi olan itirazların kısmen veya tamamen cevapsız bırakılmış olması karar düzeltme sebepleri arasında düzenlenmiştir. Bu durumda davacılar vekilinin temyiz itirazı yönünden Dairenin ilgili onama ilamı kaldırılmak suretiyle cevap vermek gerekmiştir.

1-Dosya içeriğine, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı ........ vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine, HMUK’nın 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan, aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan sair karar düzeltme isteklerinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, davacıların murisinin ölümü nedeni ile 6098 sayılı TBK m. 53 gereğince destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

Borçlar Kanunu’nun 47. maddesi hükmüne göre (6098 sayılı BK. md. 56), hakimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Manevi tazminat, zarara uğrayanda, manevi huzuru gerçekleştirecek ve tazminata benzer bir fonksiyonu da olan özgün bir nitelik taşır. Manevi tazminat bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir.

Zarar görenin zenginleşmemesi, zarar sorumlusunun da fakirleşmemesi gerekmektedir. Takdir edilecek miktarın, mevcut halde elde edilmek istenen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22.6.1976 günlü ve 7/7 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı’nın gerekçesinde de takdir edilecek manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir.

Bunlar her olaya göre değişebileceğinden, hakim bu konuda takdir hakkını kullanır iken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Manevi tazminat zenginleşme aracı olmamakla beraber, bu yöndeki talep hakkındaki hüküm kurulurken olay sebebiyle duyulan acı ve elemin kısmen de olsa giderilmesi amaçlanmalı ve bu sebeple tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile birlikte olayın meydana geliş şekli de gözönünde tutularak, hak ve nesafet kuralları çerçevesinde bir sonuca varılmalıdır. Zira, Türk Medeni Kanununun 4. maddesinde,

kanunun takdir hakkı verdiği hallerde hakimin hukuka ve hakkaniyete göre hükmedeceği öngörülmüştür.

Yukarıda belirtilen hususlar dikkate alındığında, davacılar lehine takdir olunan manevi tazminatın az olduğu görülmüş ve hakkaniyete uygun bir manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.