KÜNYE
17. Hukuk Dairesi 2015/16216 E., 2015/13820 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Aralık 2015
- Mahkemesi
- Gebze 2. Asliye Hukuk Mahkemesi
- Tarihi
- 21/03/2013
- Numarası
- 2008/423-2013/146
Karar Metni
301 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın konusu kalmadığından karar verilmesine yer olmadığına dair verilen hükmün süresi içinde davalı G.. A.. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacı vekili, davalıların sürücüsü ve zorunlu mali mesuliyet sigortacısı olduğu aracın müvekkilinin sevk ve idaresindeki araçla çarpışarak müvekkilinin yaralanmasına neden olduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 5000 TL maddi ve 30.000 TL manevi tazminatın 29.03.2007 kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davacı vekili, ıslah dilekçesi ile maddi tazminat talebini 69.260,52 TL'na arttırmıştır. Davacı vekili, davalı sigorta şirketinin yargılama sırasında poliçe limiti kadar maddi tazminatı ödediğini bu nedenle davalı sigorta şirketinden talepleri kalmadığını belirterek, bakiye ödenmeyen 9.260,52 TL maddi tazminatın davalı G.. A..'dan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı sigorta şirketi vekili ve davalı G.. A.. vekili davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre maddi tazminat talebi yönünden ve davalı sigorta şirketi yönünden davanın konusu kalmadığından karar verilmesine yer olmadığına, davalı G.. A.. yönünden poliçe kapsamında kalan 60.000,00 TL yönünden konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına, poliçe limitini aşan miktar olan 9.260,52 TL'nın, kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, tedavi giderine ilişkin talepten vazgeçilmesi nedeniyle reddine karar verilmiş; hüküm, davalı G.. A.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Yargıtay 17. Hukuk Dairesi, E. 2015/16216, K. 2015/13820, 10 Aralık 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama