Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2015/16709 K.2018/9399

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- KARAR -

Davacı vekili, davacı idaresindeki araç ile davalıya ZMSS ile sigortalı bulunan aracın 10.09.2013 tarihinde kaza yapması sonucunda davacının yaralanarak çalışma gücü kaybına uğradığı belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı olmak üzere 3.000,00 TL maddi tazminatın kaza tarihinden itibaren uygulanacak yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece,verilen kesin süreye karşılık davacı tarafın çalışma gücü kaybı oranı konusunda muayeneden ve bilirkişi raporu aldırılmasından kaçındığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; karar,davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazası nedeni ile cismani zarara dayalı maddi tazminat istemine ilişkindir.

Davacı vekili, davalıya zorunlu mali sorumluluk sigortalı aracın sebep olduğu kazada müvekkilinin iş gücü kaybı olacak şekilde yaralandığını açıklayıp maddi tazminat talebinde bulunmuş, mahkemece, davacının maluliyet raporunun alınması için belirtilen işlemleri yapmak hususunda davacı vekiline üç haftalık kesin süre verilmiş, kesin süre içerisinde ara kararına uyulmadığı ve davanın ispatlanamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Somut olayda davacı vekilince, müvekkilinin kaza nedeni ile tedavisinin ... Devlet Hastanesi'nde yapıldığı belirtilmiş ve mahkemece ... Devlet Hastanesince tedavi belgeleri (kati rapor,hasta hizmet detay formu ve grafi CD si) getirtilmiştir. Dosya kapsamına kazandırılan tedavi belgelerine göre davacının yaralandığı sabittir. Bu durumda mahkemece işin esasına girilerek mevcut belgelerle(tedavi evrakı, rapor, grafi vs) davacının işgücü kaybı ve iyileşme süresi hakkında rapor alınması konusunda işlem yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.