Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2015/16763 K.2018/8781

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, 09.08.2011 tarihinde davalı ... şirketinin zorunlu mali mesuliyet sigortacısı olduğu ve diğer davalı sevk ve idaresindeki ... aracın davacıların yaşı küçük kızları Sevim'in ayağının üzerinden geçmesi nedeniyle yaralandığını belirterek fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 5.000,00 TL maddi tazminatın sigorta şirketi yönünden ihbar tarihinden diğer davalı yönünden kaza tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte; Sevim için 40.000,00 TL, anne Gülşen için 20.000,00 TL ve baba Mustafa için 20.000,00 TL olmak üzere toplam 80.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsilini istemiştir.

Davalı ... vekili, söz konusu trafik kazasında kusurunun bulunmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazası sonucu oluşan cismani zarar nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, kusur oranlarının belirlenmesi için trafik bilirkişisi refakate alınarak olay yerinde keşif yapılmış ve 05.11.2013 tarihli raporda, davacıların kızları Sevim'in kazanın oluşumunda %100 kusurlu olduğu, davalı sürücü

Ayhan'ın kusursuz olduğu belirlenmiştir. Kusur raporuna davacı tarafın itirazı üzerine Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesi'nden alınan 13.04.2014 tarihli raporda, davacıların kızları Sevim'in kazanın oluşumunda %100 kusurlu olduğu, davalı sürücü Ayhan'ın kusursuz olduğu belirlenmiştir.

Davacı tarafın itirazı üzerine İTÜ makine mühendisliği ve karayolu ve trafik mühendisliği öğretim üyelerinden oluşan heyetten alınan 13.04.2015 tarihli raporda tanık beyanı da irdelenerek davacıların kızları Sevim'in kazanın oluşumunda %70 oranında, davalı sürücü Ayhan'ın %30 oranında kusurlu olduğu belirlenmiştir.

Mahkemece, son alınan heyet raporunda kazanın meydana geldiği muhitin özelliklerinin heyetçe gözardı edildiği gerekçesiyle Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesi'nden alınan 13.04.2014 tarihli rapor hükme esas alınarak davanın reddine karar verilmiştir. Bilirkişi raporları arasındaki kusur oranlarına ilişkin çelişki giderilmeden karar verilmesi doğru değildir.

Bu durumda mahkemece, Karayolları Genel Müdürlüğü Fen Heyetinden, kusur dağılımına ilişkin çelişkilerin giderilmesi yönünde, önceki raporların da irdelendiği, denetime elverişli, ayrıntılı ve gerekçeli şekilde rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması isabetli görülmemiştir.