Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2015/16850 K.2018/9051

Taraflar arasındaki tazminat davasının yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerle davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, 11.12.2009 tarihinde, davalı ...'na ait ambulansın karıştığı tek taraflı trafik kazası sebebiyle davacılar Serkan ve Sevim'in yaralandığı ve sakatlandığını belirterek, fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla ayrı ayrı 2.000,00'er TL maddi tazminatın davalılardan müteselsilen, 10.000,00'er TL manevi tazminatın davalı ... Bakanlığından olay tarihinden işleyecek yasal faizi ile tahsilini talep etmiş, Sevim için 215.942,45 TL, Serkan için 285.680,85 TL olarak talebini ıslah etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın kabulü ile, davacı ... Konyar için 215,942,45 TL, davacı ... için 285,680,84 TL, TL, olmak üzere toplam 501,623,29 TL maddi tazminatın davalı ... için olay tarihinden, davalı sigorta şirketi için ise dava tarihinden (poliçe limiti ile sınırlı kalmak kaydıyla) itibaren işleyecek yasal faiziyle tahsili ile davacılara verilmesine, davacı ... için 10.000,00 TL, Serkan için 10.000,00 TL olmak üzere toplam 20.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalı ...'ndan alınarak davacılara verilmesine karar verilmiş, hüküm, davalı ... vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde ve özellikle manevi tazminat talebi ile ilgili olarak hüküm kurulurken olayın meydana geliş şekli, tarafların ekonomik ve sosyal durumları, olay nedeniyle duyulan acı ve elemin derecesi ve B.K.nun 47. maddesindeki özel haller dikkate alınmış bulunduğuna göre, davalı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazası nedeni ile iş göremezlik tazminatı istemine ilişkindir.

6098 sayılı TBK'nun 54/3. maddesi, çalışma gücünün azalmasından ya da yitirilmesinden doğan zararları, haksız fiil sorumluluğu kapsamında tazmini gereken zararlar arasında düzenlemiştir. Davacıların da bu düzenleme gereği, davaya konu kazadaki yaralanmaları nedeniyle, mahkemece benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda taleplerinin kabulüne karar verilmiştir. Ancak hükme esas alınan bilirkişi raporundaki hesaplamalar, hatalı yapılmış olup, rapor hüküm kurmaya elverişli değildir.

Çalışma gücünün kısmen kaybına ilişkin zarar talebi, kişinin tüm yaşamı boyunca katlanacağı, geleceğe yönelik zararının da giderimi amacını taşıyan bir talep olduğundan, kişinin hak kazanacağı tazminat miktarının doğru belirlenebilmesi bakımından, çalışma gücü kaybına yol açan kaza tarihindeki gerçek ve net gelirinin doğru belirlenmesi önemlidir.

Somut olayda; hükme esas alınan bilirkişi raporunda, kaza tarihi 11.12.2009 olmasına rağmen, her iki davacı için de 2014 yılı Aralık ayına ait maaş bordrolarındaki gelir esas alınarak işlemiş dönem zararının tamamının bu miktar üzerinden hesaplandığı görülmektedir.Hesaplama yapılırken, davacıların kaza tarihindeki ve hesap tarihine kadarki gelirini gösteren belgelerin temin edilerek saptanan gelir üzerinden hesap tarihine kadar elde edilebilecek gelirlerin belirlenmesi, belirlenen gelirler üzerinden, işlemiş (bilinen) dönem zarar hesabının yapılması; işleyecek dönem hesabında ise davacıların hesap tarihinde bilinen son gelirinin uygulanması hususlarına dikkat edilmelidir.

Bu durumda, mahkemece işlemiş dönem hesabında davacıların kaza tarihinden hesap tarihine kadar bilinen gelirlerinin uygulandığı, hesap tarihinden sonraki dönem olan işleyecek dönem için davacıların bilinen son gelirlerinin

uygulandığı ek rapor alınarak oluşacak sonuca göre karar verilmek üzere hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.