Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2015/18080 K.2016/4971

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hüküm davacı-davalı vekili ile davalılar ... ve ... vekillerince temyiz edilmiş, davacı-davalı vekilince de duruşma talep edilmiş olmakla duruşma için tayin edilen 19.04.2016 Salı günü davacı-karşı davalı vekili Av. ... ile davalı ... (asil) geldiler. Diğer davalılardan gelen olmadı. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraf vekili ile davalı ... (asil) dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; davalıların işleteni ve sürücüsü olduğu aracın sürücüsünün tam kusurlu olarak neden olduğu trafik kazasında müvekkiline ait araçta değer kaybı oluştuğunu belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, hasar nedeniyle araçta meydana gelen 10.000 TL değer kaybının kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar ... ve ... vekili; kusur ve tazminat miktarına itiraz ederek davanın reddini istemiş; karşı davada ise, fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak, 5.000 TL maddi zararın karşı davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre, bilirkişi raporu benimsenerek; asıl davanın kısmen kabulüne, 900 TL değer kaybı tazminatının kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ... ve ...'dan müştereken ve müteselsilen tahsiline; karşı davanın kısmen

kabulü ile, 930 TL tazminatın davalılar ... ve ...'dan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı-davalı vekili ile davalılar ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar ... ve ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan hasara ilişkin maddi tazminat davasıdır.

Tarafların kendi aralarında düzenlediği kaza tespit tutanağında, davalı sürücü Necmi asli kusurlu olduğunu kabul eder şekilde beyanda bulunmuş; davalı aracın zorunlu mali sorumluluk sigortacısı tarafından da, davacının kasko sigortacısına %50 kusur oranı kabul edilmek suretiyle ödeme yapılmıştır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise, davacı araç sürücüsü, kavşağa girerken hızını azaltmama, kavşağı kontrol etmeden geçme nedeniyle %75 oranında, davalı araç sürücüsü de kontrolsüz kavşağa girerken dikkatli ve tedbirli olmama nedeniyle %25 oranında kusurlu olduğu tespit edilmiştir.

Kaza tespit tutanağı ile bilirkişi raporu arasında, taraflara izafe edilen kusur oranları yönünden çelişki olduğu gibi, bilirkişi raporu dosya kapsamına da uygun düşmemiştir.

Bu durumda mahkemece, İTÜ. veya KGM. fen heyetinden seçilecek kusur konusunda uzman bilirkişi kurulundan tüm dosya kapsamına göre tarafların kusur durumunun tespiti hususunda, önceki rapor ve kaza tutanağı da irdelenerek, ayrıntılı, gerekçeli, denetime elverişli bir rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu gibi hüküm kurulması isabetli olmamıştır.

3-Davacı aracı ... model ... arazi taşıtı olup, 26.03.2012 tarihinde davaya konu trafik kazası meydana gelmiştir. Aracın kasko sigorta bedeli 270.000 TL, hasar tutarı 13.760 TL'dir. Davacı vekili araçta meydana gelen değer kaybının tahsilini talep etmiştir.

Araçta meydana gelen değer kaybının tespiti için, aracın kaza tarihindeki hasarsız hali ile piyasa rayiç değeri ve araçtaki hasar onarıldıktan sonraki hali ile piyasa rayici belirlendikten sonra aradaki farkın değer kaybı zararı olarak kabulü gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda bu yöntem uygulanmadan değer kaybı tespit edilmiştir. Eksik inceleme ile hüküm kurulamaz.

Bu durumda mahkemece, davacı şirkete ait aracın modeli, markası, kilometresi ve özelliklerine göre olay tarihindeki hasarsız hali ile 2. el piyasa rayiç değeri ile kaza sonucu oluşan hasarları onarıldıktan sonraki hali ile yine olay tarihi itibariyle 2. el piyasa rayiç değerinin tespiti hususunda ayrıntılı, gerekçeli, denetime elverişli bir rapor alınarak aradaki fark kadar araçta değer kaybı zararı oluşacağının kabulü ile sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu biçimde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.