KÜNYE
17. Hukuk Dairesi 2015/19184 E., 2016/513 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 18 Ocak 2016
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
250 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
- KARAR -
Davacı vekili, davacının bisikletle seyri sırasında, davalının trafik sigorta şirketi bulunduğu aracın kazası sonucu, davacının yaralandığını belirterek fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 1.000,00 TL daimi ve geçici işgöremezlik tazminatının, davalı şirkete müracaat tarihinden itibaren işletilecek ticari işlere uygulanan en yüksek faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.
Davalı vekili, araç serviste iken kaza meydana geldiğinden davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, toplanan deliller ve dosya kapsamına göre aracın bakım için bırakıldığı sırada kaza meydana geldiğinden araç işletenin ve aracın mali sorumluluk sigortasının zarardan sorumlu olmayacağının belirlenmesi karşısında davacının iddiasının ispatlanamadığından davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, Karayolları Trafik Kanunu'nun 104. maddesi hükmü “Motorlu araçlarla ilgili mesleki faaliyette bulunan teşebbüslerin sahibi, gözetim, onarım, bakım, alım-satım, araçta değişiklik yapılması amacı ile veya benzeri bir amaçla kendisine bırakılan bir motorlu aracın sebep olduğu zararlardan dolayı; işleten gibi sorumlu tutulur. Aracın işleteni ve araç için zorunlu mali sorumluluk sigortası yapan sigortacısı bu zararlardan sorumlu değildir.” şeklinde olup kazaya sebep olan aracın tamir ve bakım için bırakıldığı tarihte kazanın meydana gelmiş olmasına göre davacı vekilinin
Yargıtay 17. Hukuk Dairesi, E. 2015/19184, K. 2016/513, 18 Ocak 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama