KÜNYE
17. Hukuk Dairesi 2015/2079 E., 2017/3002 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Mart 2017
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
337 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacı hazine vekili, borçlu davalı ... ... ... Dersane Hiz. Gıda Tur. Taş. İnş. San. Tic. Ltd. Şti hakkında vergi borcu nedeni ile 6183 sayılı Yasa'ya dayalı takip başlatıldığını, davalı ...'ın şirket müdürü olarak sorumluluğu olduğundan onun hakkında da takip başlatıldığını, borçlu Handan'ın alacağı karşılayacak mal varlığı bulunmadığını, alacaklılardan mal kaçırma amacı ile dava konusu taşınmazını annesi davalı ...'ya devrettiğini belirterek, anılan yasanın ... ve devamı maddeleri gereğince bu tasarrufların iptaline karar verilmesini istemiştir.
Davalı ... ve ... vekili, dava konusu taşınmazın müvekkili ... ve eşi ...'in birlikte edindikleri ve ... yıl süre ile aile konutu olarak kullandıkları, eşinin vefatı ile çocukları borçlu müvekkili Handan da dahil diğer mirasçıların hisselerini anneleri ...'ya devettikleri mal kaçırma amaçlarının olmadığını haksız açılan davanın reddi gerektiğini savunmuştur.
Davalı ... ... ... Dersane Hiz. Gıda Tur. Taş. İnş. San. Tic. Ltd. Şti. duruşmalara katılmamış ve cevap dilekçesi sunmamıştır.
Mahkemece, toplanan delil ve dosya kapsamından davalı ... ... ... Dersane Hiz. Gıda Tur. Taş. İnş. San. Tic. Ltd. Şti'nin 2008-2009-2010 yıllarına ait vergi borcu olduğu, davalı ...'ın borçlu şirket ortağı olarak 6183 sayılı Yasa'nın 35.maddesine göre kamu borçlarından sorumlu olduğu ve babasından intikal eden dava konusu taşınmazdaki hisessini 08.07.2010 tarihinde davalı annesi ...'ya devrettiğinin anlaşıldığından bahisle davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar Handan ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Yargıtay 17. Hukuk Dairesi, E. 2015/2079, K. 2017/3002, 21 Mart 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama