Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2015/2216 K.2017/8050

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde, davacı vekili ile davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, 09.04.2010 günü dava dışı sigortalı araç sürücüsü... idaresindeki...plakalı otomobil ile davacı sürücü ... yönetimindeki ... plaka sayılı motorlu bisikletin çarpışması sonucu meydana gelen trafik kazasında motorlu bisiklette yolcu olarak bulunan müvekkilinin eşi ...'ın vefat ettiğini, davalı ... şirketine sigortalı araç sürücüsünün kazada tamamen kusurlu olduğunu belirterek fazlaya dair alacakları saklı kalmak kaydıyla müvekkili ile 1.000 TL destekten yoksun kalma tazminatının ihtarnamenin tebliğ tarihinden 8 iş günü sonrasından itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte poliçe limiti dahilinde davalı ... şirketinden tahsilini talep etmiş, 31.07.2014 havale tarihli ıslah dilekçesinde dava dilekçesindeki tazminat miktarı taleplerini 46.909,67 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı vekili, zamanaşımı, görevsizlik itirazında bulunarak davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre, davanın kabulüne 46.909,67 TL tazminatın 28/09/2010 gününden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davalının sorumluluğunun poliçe limiti ile sınırlı tutulmasına karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ile davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-)Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-)Davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelemesine gelince;

Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminat istemine ilişkindir. Davacı, trafik kazasında karısının ölümü ile 32 yaşında 3 çocuklu olarak dul kalmıştır. Mahkeme, davacının %30 evlenme şansı olacağını kabul eden bilirkişi raporunu esas alarak hüküm kurmuştur.

Davacı kaza tarihindeki yaşı 32 olup, AYİM tablosundaki kadın oranlarının DİE’nin %77,13 oranı üzerinden artırarak, erkekler için evlenme olasılık tablosuna göre 31-35 yaş arası erkekler %30 evlenme şansına sahiptir ve bu oranlardan, 18 yaşından küçük her çocuk için %5 indirim yapılacaktır.

O halde, davacının 18 yaşından küçük 3 çocuğu için % 5 indirim yapıldığında davacının evlenme şansı %15 olarak belirlenmesi bu doğrultuda hesap yapılması gerekirken evlenme ihtimalinin %30 olarak kabul edip hesaplama yapan bilirkişi raporuna dayanarak karar verilmesi hatalı bulunmuştur. Mahkemece, yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda bilirkişiden ek rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu üzere hüküm tesisi isabetli değildir.