Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2015/3059 K.2015/12203

Taraflar arasındaki trafik kazasından kaynaklanan istirdat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; müvekkili tarafından davalıya ait aracın maksimum kasko sigorta poliçesi ile sigorta teminatı altına alındığını, maksimum kasko poliçe ile sigorta teminatı altına alınan aracın elektrik direğine çarparak hasarlanmasına neden olunması sonucu TEDAŞ tarafından meydana gelen hasarın sigorta teminatı kapsamında karşılanması için müvekkili şirket aleyhine icra takibine geçildiğini ve takip dayanağı olarak kasko sigorta poliçesi gösterildiğini,

kazaya sebebiyet veren aracın kaza tarihini kapsayan zorunlu mali mesuliyet sigorta poliçesi müvekkili şirket tarafından düzenlenmemiş olup davacı TEDAŞ'ın taleplerini zorunlu mali sorumluluk sigorta poliçesini düzenleyen sigorta şirketine veya poliçenin bulunmaması halinde güvence fonuna başvurması gerektiği, kasko sigorta poliçesinde bulunan ihtiyari mali mesuliyet teminatının devreye girebilmesi için zorunlu mali mesuliyet trafik sigorta poliçesindeki teminat miktarını aşan bir zararın mevcut olması gerektiği gerekçesiyle takibe itiraz edildiğini,

ancak mahkeme kararına istinaden tazminat bedelini ödemiş olmakla davalının haksız ve sebepsiz zenginleşmesi nedeniyle zarara sebebiyet veren davalıdan ödenen tazminat bedelinin istirdatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; zararı talep edenin TEDAŞ olduğunu, şirketlerinin sorumlu olmadığını, trafik sigortası tarafından karşılanması gerekiyorsa davanın ihbarının gerektiğini, haksız ve yersiz açılan davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

6100 Sayılı HMK.'nun geçici 3/2. maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK.'nun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 01.01.2014 tarihinden itibaren 1.890,00 TL’ye çıkarılmıştır.

Dava konusu asıl alacağın miktarı 1.288,17 TL olup mahkemece talep reddedilmiştir. Karar anılan yasanın yürürlüğünden sonra verildiğinden miktar itibariyle kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebilir.