Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2015/3197 K.2017/9390

Taraflar arasındaki trafik kazasından kaynaklanan manevi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-KARAR-

Davacılar vekili; 15.01.2011 tarihinde meydana gelen trafik kazası neticesi davacılardan ...'ın eşi, diğer davacıların babaları olan ...'ın yolcu olarak bulunduğu araçta ağır şekilde yaralandığını ve hayati tehlikesinin devam ettiğini belirterek davacı ... için 40.000,00 TL, diğer davacılar için ayrı ayrı 30.000,00'ar TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işletilecek yasal faizleri ile birlikte davalılardan kusur oranları ve teselsül hükümleri gereğince müştereken ve müteselsllen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılardan... Bakanlığı vekili; davalıya ait araç sürücüsünün olayda kusuru bulunmadığını ve tazminatın fahiş olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalılar ... ve ... vekili; olay sonrası yaralanan ...'ın halen hayatta olduğunu, bu nedenle davacıların dava açma haklarının bulunmadığını ve davalıların olayda kusurlarının bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalılardan ... aleyhine açılan davanın husumet yokluğundan reddine, davalılardan ... Bakanlığı aleyhine açılan davanın görüm ve çözüm yerinin idari yargı yeri olması nedeni ile bu davalı aleyhine açılan davanın yargı yolu nedeni ile reddine, davalılardan ... ve ... aleyhine açılan davanın kısmen kabul, kısmen reddi ile davacılardan ... için 20.000,00 TL.,...(...) için 10.000,00 TL., ... için 10.000,00 TL., ... için 10.000,00 TL. manevi tazminatın olay tarihi olan 15.01.2011 tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacılara verilmesine, fazlaya dair istemin reddine karar verilmiş; hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan manevi tazminat istemine ilişkindir.

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 106. maddesinde “Genel ve katma bütçeli kuruluşlara, il özel idareleri ve belediyelere ve kamu iktisadi teşebbüslerine ve kamu kuruluşlarına ait motorlu araçların sebep oldukları zararlardan dolayı bu kanunun işletenin hukuki sorumluluğuna ilişkin hükümleri uygulanır” denilmektedir.

Anılan Yasanın sekizinci kısmının “İşletenin Hukuki Sorumluluğu” başlıklı birinci bölümünde yer alan 85-90. maddelerinde, motorlu araçların trafik kurallarına ve gereklerine aykırı davranışları sonunda meydana gelen zararlar nedeniyle gerçek ve özel kişilerle, kamu tüzel kişilerinin ayrım yapılmadan aynı sorumluluk kurallarına bağlı olmaları ön görülmüştür.

Bu düzenleme itibariyle yasa, kamu idare ve kurumlarına ait ve bu arada kamu hizmetine tahsis edilen motorlu araçların verdikleri zararlardan dolayı, trafik olaylarından doğan zararların özelliği gözönünde tutularak, kamu idare ve kurumlarının özel kişilerle eşit şartlarda aynı esaslara göre sorumlu tutulması gerektiğini ifade etmiştir.

Aynı şekilde anılan yasanın görev ve yetkiye ilişkin 11/01/2011 tarihinde değişikliğe uğrayan 110. maddesinde "işleteni veya sahibi Devlet ve diğer kamu kuruluşları olan araçların sebebiyet verdiği zararlara ilişkin olanları dahil, bu kanundan doğan sorumluluk davaları, adli yargıda görülür." şeklinde ifade edilmiştir. Yasanın anılan bu hükümleri karşısında, kamu araçlarının verdikleri zararlardan dolayı idare, kamu hukuku kurallarına göre değil,“işleten” sıfatıyla özel hukuk kurallarına göre sorumlu tutulabilecektir.

Bu durumda, davalı ...'nın işleteni olduğu aracın neden olduğu zararın tazmini isteği ile açılan davanın, bu kuralları uygulamakla görevli adli yargı yerinde görülmesi gerekirken mahkemece, açıklanan yasal düzenlemeler gözetilmeksizin yargı yolu bakımından usulden red kararı verilmesi doğru görülmemiştir.