Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2015/5727 K.2016/4205

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda, kararda yazılı nedenlerle asıl ve birleşen davanın reddine ilişkin verilen hüküm, davacı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Asıl davada, davacı vekili, kasko poliçesi ile sigortaladıkları kamyonun kupa kısmının aniden alev alması ile kupanın tümünün ve araçyaki yükün bir kısmının hasar gördüğünü, aracın elektrik tesisatındaki kısa devre nedeniyle yandığının eksper raporu, Manavgat SHM'nin 2004/175 D.İş sayılı dosyasında alınan rapor ve itfaiye raporuyla sabit olduğunu, kaskolu aracın kazadan 3 ay önce yetkili satıcıdan satın alındığını ve garanti kapsamında zarardan davalının sorumlu olduğunu, sigortalılarına 31.350,00 TL. Hasar bedelini 22.02.2005'te ödediklerini, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla sigortalılarına ödedikleri bedelin ödeme tarihinden işleyecek reeskont faiziyle davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Birleşen davada, davacı vekili; asıl davadaki hasara ilişkin sigortalılarına yaptıkları ancak ibranamesini geç temin ettikleri 7.500,00 TL'lik rücu alacağının, dava tarihinden işleyecek reeskont faiziyle davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının sigortalısının ayıp ihbarına ilişkin sürelere uymaması nedeniyle davacının da ayıba karşı tekeffül haklarını yitirdiğini, davacının sigortaladığı araçta imalat hatası olmadığını, davacının dayandığı delillerin imalat hatası nedeniyle yangın oluştuğunu ispata elverişli olmadığını, davacının sigortalısının aracı 2. el olarak satın aldığını, aracın 1,5 yıllıkken yandığını, bu sürede sorunsuz çalışan araçta üretim hatası olduğunun kabul edilemeyeceğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre; davacının kaskoladığı aracın imalatçısı ve garanti edeni olan davalının zarardan sorumlu olabilmesi için, yangının imalat hatasından çıktığının ispatlanması gerektiği, davacının bu hususu ispat edemediği gerekçesiyle asıl ve birleşen davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.