Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2015/6821 K.2018/218

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili, davalı ... ve katılma yoluyla davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davacının yolcu olduğu motorsiklete davalıların sürücüsü, işleteni ve trafik sigorta şirketi olan aracın çarpması sonucu yaşanan kazada davacının yaralandığını, tedavi gideri yapmak zorunda kaldığını ve okula gidememesi nedeni ile de harç yatırarak yaz okuluna kaldığını, kazanın davalı tarafın kusurundan kaynaklandığını belirterek, poliçe limiti dahilinde, 3.000,00 TL maddi ve 25.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, davanın reddini savunmuştur.

Diğer davalılar ve vekilleri ayrı ayrı, kusur durumunu kabul etmediklerini, davacının kaza esnasında kask takmadığını belirterek, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, toplanan delillere ve alınan bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulü ile; 1.465,17 TL'nin olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen (davalı ... açısından poliçe limitiyle sınırlı olmak üzere) tahsiline, 7.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılar ... ve ...'dan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, hüküm davalı ..., davalı ... vekili ve katılma yoluyla davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-6100 Sayılı HMK'un geçici 3/2. maddesi delaletiyle mülga 1086 Sayılı HUMK'un 427. maddesinde öngörülen temyiz kesinlik sınırı 1.1.2014 tarihinden itibaren 1.890 TL'ye çıkarılmıştır.

Temyize konu karar anılan yasanın yürürlüğünden sonra verildiğinden maddi tazminat bakımından verilen karar davalılar bakımından kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1.6.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebilir.

2-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde ve özellikle manevi tazminat talebi ile ilgili olarak hüküm kurulurken olayın meydana geliş şekli, tarafların ekonomik ve sosyal durumları, olay nedeniyle duyulan acı ve elemin derecesi ve TBK 56.(B.K.nun 47.) maddesindeki özel haller dikkate alınmış bulunduğuna göre, davalı ..., davalı ... vekili ve katılma yoluyla davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.