Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2015/7251 K.2016/6448

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili; davalıların sürücüsü, işleteni ve trafik sigortacısı olduğu araçların neden olduğu çift taraflı trafik kazasında yaya olarak bulunan müvekkillerinin eş ve anneleri olan ...'ın vefat ettiğini, müvekkillerinin müteveffanın desteğinden yoksun kaldığını, cenaze ve tedavi giderleri olduğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla toplam 6.000,00 TL maddi tazminatın tüm davalılardan, toplam 250.000,00 TL manevi tazminatın ise sigorta şirketi dışındaki davalılardan kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir. Davacılar vekili daha sonra destekten yoksun kalma tazminatı taleplerini geleceğe bıraktıklarını beyan etmiştir.

Davalı taraf davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; iddia, savunma, toplanan kanıtlara ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kısmen kabulü ile cenaze gideri olarak 1.000,00 TL maddi tazminatın tüm davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, davacı ... için 7.500,00 TL, diğer davacılar için ayrı ayrı 5.000,00 TL olmak üzere toplam 22.500,00 TL manevi tazminatın ise sigorta şirketi dışındaki davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, hükmedilen tazminatlara davalı ... şirketleri yönünden dava tarihinden, diğer davalılar yönünden kaza tarihinden itibaren yasal faiz

işletilmesine, tedavi gideri talebinin reddine, destekten yoksun kalma tazminatı talebinin geleceğe bırakılmasına karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir. 1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekili ve davalı ... vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir. 2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan ölüm nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

25.02.2011 tarihinde yürürlüğe giren ve 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 98. maddesinde değişiklik yapan 6111 sayılı Yasanın 59. maddesinde “trafik kazaları nedeniyle üniversitelere bağlı hastaneler ve diğer resmi ve özel sağlık kuruluşlarının sundukları sağlık hizmet bedellerinin kazazedenin sosyal güvencesi olup olmadığına bakılmaksızın tarafından karşılanacağı”, aynı yasanın geçici 1. maddesi ile de “Bu Kanunun yayımlandığı tarihten önce meydana gelen trafik kazaları nedeniyle sunulan sağlık hizmet bedellerinin tarafından karşılanacağı,

söz konusu sağlık hizmet bedelleri için bu Kanunun 59. maddesine göre belirlenen tutarın %20'sinden fazla olmamak üzere belirlenecek tutarın üç yıl süreyle ayrıca aktarılmasıyla anılan dönem için ilgili sigorta şirketleri ve Güvence Hesabının yükümlülüklerinin sona ereceği” öngörülmüştür.

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun 91. maddesi ve Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları A-1. Maddesinde, sigortacı poliçede belirtilen aracın işletilmesi sırasında bir kimsenin ölümüne veya yaralanmasına veya bir şeyin zarara uğramasına sebebiyet vermiş olmasından dolayı 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununa göre işletene düşen hukuki sorumluluğu zorunlu sigorta limitlerine kadar temin edeceği düzenlenmiştir.

Karayolları Trafik Kanuna göre, zorunlu mali sorumluluk sigortası yaptırmak zorunludur.

Sigorta poliçesinde belirtilen, motorlu aracın işletilmesinden kaynaklanan kaza nedeniyle sigorta şirketi zarar görenlerin tedavisi için ödenen giderleri zorunlu olarak teminat altına alır, sigorta şirketinin yasadan ve sözleşmeden doğan bu yükümlülüğü 6111 sayılı Kanunla getirilen düzenleme ile sona ermiş bulunmaktadır.

Yukarıda açıklanan yasal düzenlemelere göre davadan önce yürürlüğe giren kanun değişikliğiyle 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 98. maddesinde belirtilen tedavi giderleri yönünden sorumluluk 'na geçmiştir. Kanunun 98. maddesi kapsamında olmayan tedavi giderleri yönünden ise işleten ve işleten hukuki sorumluluğunu yüklenen sigortacının sorumluluğu devam etmektedir.

Somut olayda, tedavi giderleri yönünden hükme esas alınan 10.08.2013 tarihli bilirkişi raporunda 6.157,00 TL belgesi olan tedavi gideri, 1.000,00 TL belgelendirilemeyen cenaze gideri ve 150,00 TL hastaneye sevk için ulaşım gideri olduğu tespit edilmiştir. Ne var ki bilirkişi raporunda söz konusu tedavi giderlerinin 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 98. maddesinde belirtilen tedavi giderleri kapsamında olup olmadığı değerlendirilmemiştir. Davacı tarafça sunulan faturalardan bazıları ameliyata ilişkindir, bazı faturalar ise korse, tekerlekli sandalye, hasta karyolası gibi medikal malzemelerine ilişkindir. Bu nedenle bilirkişi raporu hükme esas alınmaya yeterli değildir.

Bu durumda mahkemece, desteğe ait tüm tedavi belgeleri getirtilip uzman doktor bilirkişiden ayrıntılı, gerekçeli ve denetime açık rapor alınarak davacılar tarafından talep edilen tedavi giderlerinden 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 98. maddesi kapsamında kalanların ve 'nun sorumluluğuna esas olanların belirlenmesi, yasa kapsamı dışında kalan tedavi giderleri var ise davalıların bu giderlerden sorumluluğunun değerlendirilmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi doğru görülmemiştir.

3-Manevi tazminat zenginleşme aracı olmamakla beraber, bu yöndeki talep hakkındaki hüküm kurulurken olay sebebiyle duyulan acı ve elemin kısmen de olsa giderilmesi amaçlanmalı ve bu sebeple tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile birlikte olayın meydana geliş şekli de göz önünde tutularak, hak ve nesafet kuralları çerçevesinde bir sonuca varılmalıdır. Zira, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesinde, kanunun takdir hakkı verdiği hallerde hakimin hak ve nesafete göre hükmedeceği öngörülmüştür.

Yukarıda belirtilen hususlar dikkate alındığında, davalı sürücülerin kusur oranı, kazanın meydana geliş şekli ve diğer hususlar gözetildiğinde, takdir olunan manevi tazminat miktarının düşük olduğu görülmüş ve davacılar için hakkaniyete uygun bir manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.