Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2015/743 K.2015/9410

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar E.. G.. ve E.. Ü.. vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin davalı .......

Sigorta A.Ş'ne trafik sigortalı araçta yolcu konumunda iken, diğer davalıların işleteni, sürücüsü ve trafik sigortalısı olduğu aracın sebebiyet verdiği kaza sonucu yaralandığını, 30 gün yoğun bakımda kaldığını, geçici hafıza kaybı nedeniyle konuşamadığını, uzun süre fizik tedavi gördüğünü, fizik tedavi sayesinde şu an yürüyebildiğini ve çok kısıtlı ve yavaş olmak kaydıyla konuşabildiğini, üniversite mezunu olan müvekkilinin kaza sebebiyle çalışamadığını, halen bir takım arazların devam ettiğini, maddi ve manevi yönden mağdur olduğunu belirterek şimdilik 10.000 TL maddi,

20.000 TL manevi tazminat toplamı 30.000 TL'nin (davalı sigorta şirketleri maddi tazminattan poliçe limitiyle sorumlu olmak üzere) olay tarihinden işleyecek yasal faiziyle davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiş, 30.9.2013 tarihli ıslah dilekçesi ile maddi tazminat talebini 18.415 TL daha artırarak toplam 28.415 TL maddi tazminatın davalılardan tahsilini istemiştir.

Davalı E.. A.. vekili, sigortalının kusuru oranında azami 150.000 TL poliçe limiti ile sorumlu olduklarını, kusuru kabul etmediğini, temerrüde düşmediklerini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ....... Sigorta A.Ş vekili, davalı E.. Ü..'ye ait 73 DL 290 plakalı aracın müvekkiline trafik sigortalı olmadığını savunmuştur.

Davalı E.. Ü.., adına kayıtlı araç gayriresmi olarak Tensel inşaata sattığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 21.311 TL maddi tazminatın davalılar E.. A.., E.. Ü.. ve E.. G..'ten kaza tarihinden (davalı sigortacı dava tarihinden işleyecek yasal faiziyle sorumlu olmak üzere) işleyecek yasal faiziyle müştereken ve müteselsilen tahsiline, 5.683 TL maddi tazminatın davalı ...... Sigorta A.Ş'den dava tarihinden işleyecek yasal faiziyle tahsiline, 8.000 TL manevi tazminatın kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle davalılar E.. Ü.. ve E.. G..'ten tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalılar E.. G.. ve E.. Ü.. vekilleri tarafından temyizedilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına, davalı E.. Ü..'nin kazaya karışan karşı aracın işleteni ve trafik kayıt maliki olmasına, 2918 sayılı KTK'nun 20/d maddesi hükmü gereğince noterlerce yapılmayan her türlü araç satış ve devir işlemlerinin geçersiz olmasına göre davalılar E.. Ü.. ve E.. G.. vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davacının kaza sebebiyle gördüğü tedavilere ilişkin belge ve bilgiler getirilmiş, bu hususta tanıkları dinlenmiş, Adana Adlı Tıp Şube Müdürlüğünden alınan raporda davacıda sürekli maluliyet durumu olmadığı belirtilmiştir. Mahkemece geçici işgörmezlik süresinin tespiti için usulüne uygun biçimde konusunda uzman bilirkişi görüşü alınmadan, aktüerya bilirkişisince, dosyadaki tıbbi evraklar ve tanık beyanlarına göre, davacının 1 yıl süreyle geçici işgöremezlik zararı olacağı değerlendirilmiş ve 1 yıl için tazminat hesaplanmıştır. Eksik inceleme ile hüküm kurulamaz.

Bu durumda mahkemece, en yakın Üniversite Hastaneleri Adli Tıp Anabilim Dalı Bölümleri veya Adli Tıp Kurumu Şube Müdürlüğü bünyesinde oluşturulacak uzman doktar heyetinden, dosyadaki tüm belge ve bilgiler dikkate alınarak, haksız fiilin gerçekleştiği (25.7.2010) tarihte yürürlükte olan Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği Hükümleri gereğince, davacının geçici işgörmezlik süresinin tepiti hususunda gerekçeli, ayrıntılı, denetime elverişli bir rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu biçimde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.