KÜNYE
17. Hukuk Dairesi 2015/8243 E., 2015/10031 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 1 Ekim 2015
- Mahkemesi
- Sivas 2. Sulh Hukuk Mahkemesi
- Tarihi
- 06/03/2012
- Numarası
- 2010/824-2012/227
Karar Metni
288 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacı vekili, müvekkiline zorunlu mali mesuliyet sigortalı sürücü belgesiz D. A.'ın sevk ve idaresindeki aracın karıştığı trafik kazasında müvekkilince 3.850,00 TL hasar tazminatı ödendiğini, davalı sigortalı hakkında yapılan icra takibine davalının haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptali ile icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre, davanın kısmen kabulü ile 3.850,00 TL asıl alacak yönünden itirazın iptaline, takibin devamına, işlemiş faiz yönünden itirazın iptali talebinin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, zorunlu mali mesuliyet sigortası poliçesinden kaynaklı rücuen tazminat istemine ilişkindir.
1-Davacı vekilinin temyiz itirazı yönünden yapılan incelemede;
Davacı vekilinin 11.08.2014 tarihli katılma yolu ile temyiz dilekçesi verdiği, mahkemece davacı vekiline temyiz harçlarını yatırması için muhtura tebliğine rağmen davacı vekilince 1086 S.HUMK'nun 434/3.maddesi gereğince verilen 7 günlük kesin süre içerisinde temyiz harçlarının yatırılmamış olması nedeni ile davacı vekilinin katılma yolu ile temyiz talebinden vazgeçmiş sayılmasına karar vermek gerekmiştir.
2-Davalının temyiz itirazları yönünden yapılan incelemede;
Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalının yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
Yargıtay 17. Hukuk Dairesi, E. 2015/8243, K. 2015/10031, 1 Ekim 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama