Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2015/8477 K.2015/11118

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın karar verilmesine yer olmadığına dair verilen hükmün süresi içinde davalı Başkent EDAŞ Genel Müdürlüğü ve Y.. A.. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalıların sürücü, malik ve uzun süreli kiralayanı olduğu aracın, müvekkillerin desteği yaya S. G.'e çarparak ölümüne sebebiyet verdiğini ileri sürerek, 31.07.2006 kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte her bir davacı için 35.000,00'er TL manevi tazminatın ve fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere davacı eş İbrahim için 1.000,00 TL, destekten yoksun kalma tazminatının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davacılar vekili, ıslah dilekçesi ile davacı eş İbrahim için tazminat talebini arttırmıştır.

Davalılar vekilleri, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne, davacı İbrahim için 23.189,91 TL maddi tazminatın ve her bir davacı için 5.000,00'er TL manevi tazminatın, kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan tahsiline dair verilen hükmün, davalılardan Başkent EDAŞ Genel Müdürlüğü ve Y.. A.. tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 4. Hukuk Dairesi'nin 13.11.2013 günlü ve 2013/112 Esas, 2013/17596 Karar sayılı ilamı ile “davacılar için hükmedilen manevi tazminatın az olduğu” gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda, davacıların maddi tazminata ilişkin talepleri hakkında bozma öncesi verilen karar kesinleştiğinden yeniden karar verilmesine yer olmadığına, her bir davacı için ayrı ayrı 15.000,00'er TL manevi tazminatın, 16.07.2006 kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı Başkent EDAŞ Genel Müdürlüğü vekili ve Y.. A.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.