Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2015/8540 K.2018/2630

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; davalı tarafın maliki ve zorunlu mali sorumluluk sigortacısı olduğu araç sürücüsünün kusurlu hareketi ile kaza yapması sonucunda müvekkilinin yaralandığını ve malul kaldığını açıklayıp 400,00 TL maddi tazminat ile 15.000,00 TL manevi tazminatın tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.Davalılar davanın reddini savunmuşlardır. Mahkemece, toplanan delillere göre, maddi tazminat talebi hakkında ödeme yapıldığı gerekçesi ile feragat edildiğinden maddi tazminat talebinin reddine, 2.500,00 TL manevi tazminatın tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir. Dava, trafik kazası nedeni ile maddi-manevi tazminat istemine ilişkindir.

Manevi tazminat zenginleşme aracı olmamakla beraber, bu yöndeki talep hakkındaki hüküm kurulurken olay sebebiyle duyulan acı ve elemin kısmen de olsa giderilmesi amaçlanmalı ve bu sebeple tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile birlikte olayın meydana geliş şekli de gözönünde tutularak, B.K.’nun 47. maddesindeki özel haller dikkate alınarak, hak ve nesafet kuralları çerçevesinde bir sonuca varılmalıdır.Zira, M.K'nun 4.maddesinde, kanunun takdir hakkı verdiği hallerde hakimin hak ve nesafete göre hükmedeceği öngörülmüştür.Somut olayda;

davalıların sorumlu olduğu araç sürücüsünün tam kusurlu hareketi ile gerçekleşen kazada davacının femur boyun kırığı sebebi ile yaralandığı, 6 aylık iyileşme süresi sonunda %3.1 oranında malul kaldığı, evli ve 4 çocuk sahibi olduğu dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Yukarıda belirtilen hususlar dikkate alındığında, takdir olunan manevi tazminatın düşük olduğu görülmüş ve hakkaniyete uygun bir manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.