Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2015/8986 K.2018/3697

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerle davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar ...'a velayeten ... ve ... ile davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı ...'a velayeten ... ve ..., davalının sürücüsü olduğu aracın 13/11/2008 tarihinde yaya küçük ...'a çarparak yaralanmasına neden olduğunu belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 1.000,00 TL maddi tazminatın ve 20.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş, 22.09.2014 tarihli dilekçe ile talebini 9.785,28 TL. olarak ıslah etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın maddi tazminat açısından kabulü, manevi tazminat açısından kısmen kabulü ile 9.785,28 TL maddi, 6.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi 13/11/2008'den itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar ...'a velayeten ... ve ... ile davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, özellikle kaza tarihi itibariyle 7 yaşında

olan davacı ...'ın gelir elde etmediği gözetilerek geçici işgöremezlik dönemi için tazminat hesabı yapılmamasının uygun bulunmasına, 6111 sayılı yasa kapsamında bulunmayan ve doktor bilirkişi raporunda belirlenen tedavi giderlerinin uygun bulunmasına ve temyiz süresi geçirildikten sonra davacı vekilinin manevi tazminat miktarlarının düşük olduğu yönündeki temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Mahkemece, keşif yapılmak suretiyle makine mühendisi bilirkişi tarafından düzenlenen 25.10.2011 tarihli raporda; davalı ...'ın %40 oranında kusurlu olduğu, küçük yaya ...'a yaşı nedeniyle kusur izafe edilemeyeceği, anne ...'in ise ise %60 oranında kusurlu olduğu, tarafların itirazı üzerine alınan Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesi'nin 07.01.2013 tarihli raporunda; davalı ...'ın %60 oranında kusurlu, 2002 doğumlu Yakup'un kusursuz ve anne Muazzez %40 oranında kusurlu olduğu belirlenmiştir.

Bilirkişi raporları arasındaki kusur durumlarına ilişkin çelişki giderilmeden karar verilmesi doğru değildir. Bu durumda mahkemece, İTÜ'den seçilecek uzman bilirkişi kurulundan kusur dağılımına ilişkin, çelişkilerin giderilmesi yönünde ayrıntılı, gerekçeli ve denetime elverişli rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, çelişki giderilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması isabetli görülmemiştir.

3-Bozma sebebine göre, davacılar ...'a velayeten ... ve ...'ın vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.