Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2015/9246 K.2016/279

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı.... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, 22.10.2010 tarihinde müvekkili şirkete trafik sigorta poliçesi ile sigortalı ......plakalı aracın sürücü ...’in alkollü olarak idaresinde iken dava dışı ..... plakalı araca çarptığını, meydana gelen kazada karşı araçta meydana gelen hasar bedelini, dava dışı .....’ye ödediklerini, sürücünün alkollü olması nedeniyle rücu şartlarının oluştuğunu, fazlaya ilişkin haklarını saklı tuttuğunu belirterek, 13.214,00 TL’nin davalıdan tahsilini istemiştir.

Birleşen davada, davacı vekili, ..... plakalı aracın müvekkili şirket tarafından..... adına sigortalandığını, belirterek 13.214,00 TL'nin ödeme tarihinden itibaren davalı .....’den avans faizi ile birlikte rücuen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ......vekili, KTK’nin 109.maddesinde belirtilen iki yıllık zamanaşımı süresi geçirildikten sonra dava açıldığını, müvekkilinin dava konusu aracı 23.03.2010 tarihli sözleşme ile ......’ye kiraladığını, bu nedenle müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalılar...... ile ... davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; kazanın münhasıran alkolün etkisi ile meydana gelmediği gerekçesi ile ...... yönünden reddine, ... ve ...... yönünden kısmen kabulü ile 13.125,00 TL’nin 24.02.2011 ödeme tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte tahsiline, fazlaya ilişkin isteğin reddine, karar verilmiş; hüküm, davalı.......vekili tarafından vekalet ücreti bakımından temyiz edilmiştir.

Dava trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın..... yönünden reddine karar verildiği halde AAÜT 7/1.maddesine göre davalı taraf lehine vekalet ücretine hükmedilmediği görülmüş ise de; bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden hükmün 6100 sayılı HMK'nin geçici 3/2 maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK'nin 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanması gerekmiştir.