Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2015/9346 K.2018/3860

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, desteğin yolcu olduğu davalıya trafik sigortalı araçla meydana gelen tek taraflı trafik kazasında vefat ettiğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile müvekkili ... için 9.000,00 TL ve müvekkili ... için 1.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının temerrüt tarihinden itibaren avans faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş, 13.01.2014 tarihli dilekçesi ile talebini toplam 51.544,45 TL’ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre, davanın kabulü ile ... için 49.045,24 TL, ... için 2.499,21 TL'nin 14.12.2009 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan alınıp davacılara ödenmesine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı vekili tarafından dava dilekçesinde temerrüt faizi olarak avans faizi istenilmiş, ve mahkemece avans faizine hükmedilmiştir. Oysa, desteğin yolcu olduğu davalıya trafik sigortalı araç hususi araç olup temerrüt faizi olarak yasal faize hükmedilmesi gerekirken avans faizine hükmedilmesi doğru değil bozma nedeni ise de; bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden 6100 sayılı HMK'nun geçici 3/2 maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK'nun 438/7 maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.