Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2015/992 K.2015/9141

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıya kasko sigortalı müvekkiline ait aracın kaza sonucu hasarlandığını, ihbara rağmen davalının zararı karşılamadığını, tespit raporuna göre araçta 10.458,46 TL onarım gideri bulunduğunu belirterek şimdilik 7.000 TL hasar bedelinin temerrüt tarihinden işleyecek reeskont faizi ile (ayrıca tespit giderlerinin) davalıdan tahsilini talep etmiş; 3.7.2014 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 3.400 TL daha artırarak toplam 10.400 TL'nın tazminini istemiştir.

Davalı vekili, davacının ihbarı üzerine yapılan eksper incelemesi sonucu 5.500 TL onarım gideri bulunduğunu, davacının tanıdığı bir başka serviste aracının tamirini istediğini, o servislede sözlü olarak anlaşma sağlandığını ancak davacının onarımdan vazgeçerek aracın pertini talep ettiğini, pert edilme şartlarının bulunmadığını, davacı hesap numarası vs bilgileri vermediğinden 5.500 TL'nın ödenemediğini, tespit raporunu ve hasar miktarını kabul etmediğini, dava açılmasına sebebiyet verilmediğini, gerçek zarardan sorumlu olunduğunu, temerrüde düşmediklerini, reeskont faizi istenemeyeceğini, tespit giderinin talep edilemeyeceğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile 10.400 TL tazminatın 31.8.2013 temerrüt tarihinden işleyecek reeskont faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, davalı sigortacının gerçek zarardan sigorta bedeline kadar sorumlu olmasına, KDV'nin de gerçek zarar kapsamında bulunmasına, KDV'sine hükmedilmesi için aracın tamir edilmesinin gerekli olmamasına, temerrüt tarihinin doğru belirlenmesine,

taraflar arasındaki ilişkinin TTK'da düzenlenen sigorta sözleşmesinden kaynaklanması ve bu türlü sözleşmelerin TTK'nun 3, 4.maddeleri gereğince mutlak ticari işlerden olması nedeniyle davacı tarafın talebi gibi reeskont faizine hükmedilmesinde isabetsizlik olmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, kasko sigorta sözleşmesine dayanılarak, sigortalı tarafından davalı ... şirketi aleyhine açılan alacak istemine ilişkindir.

Kasko Sigortası Poliçesi Genel Şartları hükümlerine göre, "onarım masrafları, sigortalı taşıtın rizikonun gerçekleştiği tarihteki değerini aşar yada taşıt onarım kabul etmez ise taşıt tam hasara uğramış sayılır." Davacı aracı 2004 model Ford Fiesta otomobil olup, 12.7.2013 tarihinde davaya konu riziko medana gelmiştir. Aracın poliçedeki sigorta bedeli 16.590 TL'sıdır.

Davacı tarafça yaptırılan tespit sonucu alınan bilirkişi raporunda 10.458 TL onarım gideri bulunmuş, ekspertiz raporunda iskontolardan sonra KDV hariç 5.500 TL onarım gideri hesaplanmıştır. Davacı taraf ıslahla birlikte 10.400 TL tamir masrafının davalıdan tahsilini istemiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda aracın 10.400 TL'sına tamir edilebileceği belirtilmiştir.

Aracın modeli, olay tarihindeki yaşı, hasar durumu vs göre pert olup olmadığı, pertinin ekonomik olup olmayacağı hususunda inceleme ve değerlendirme yapılmamıştır. Eksik inceleme ile hüküm kurulamaz.

Bu durumda mahkemece, davacı aracının modeli, yaşı, kaza sonucu meydana gelen hasar durumu, km'si, kullanım tarzı vs'de gözönünde bulundurularak aracın onarımının mı, pertinin mi uygun (ekonomik) olduğu pertinin ekonomik olması halinde aracın olay tarihindeki 2.el piyasa rayiç değeri ile sovtaj değerinin (hasarlı hali ile ederinin) tespiti hususlarında, hükme esas alınan raporu düzenleyen (hasar konusunda uzman) önceki bilirkişiden açıklamalı, ayrıntılı, denetime elverişli

bir ek rapor alınması, daha sonra davacıdan (sigortalıdan) hasarlı aracın kimin uhdesinde bırakılacağı, hususunda tercih hakkının sorularak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu biçimde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.