KÜNYE
17. Hukuk Dairesi 2015/9955 E., 2018/4258 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 18 Nisan 2018
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
295 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacı vekili; müvekkileri ...'nın babası, ...'un eşi olan ...’un 23/07/2008 tarihinde geçirmiş olduğu trafik kazası neticesinde olay yerinde vefat ettiğini, davalılar aleyhine ...
2.Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2009/171 esas sayılı dosyası ile ölümlü trafik kazası nedeni ile maddi ve manevi tazminat talebinde bulunduklarını, yapılan yargılama neticesinde verilen kararın temyizen incelemesi neticesi bozulduğunu, 2.Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2013/136 esas sayılı 23/05/2013 tarihli önceki karar da direnilmesine ve davacı ... bakımından 90.861,77 TL davacı ... bakımından 20.067,44 TL olmak üzere toplam 110.929,21 TL maddi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacı tarafa verilmesine davacı ...’nin için eşini kaybettiği için 10.000,00 TL,
çocuk ...'nın babasını kaybettiği için 10.000,00 TL olmak üzere toplam 20.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacı tarafa verilmesine karar verildiğini, bu davada faiz talep edilmediğini, olay tarihi olan 23/07/2008 tarihinden karar tarihi olan 23/05/2013 tarihine kadar 57.772,51 TL faizin davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalılar davanın reddine karar verilmesini talep etmişlerdir.
Mahkemece iddia, savunma, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulü ile, 18.429,36 TL işleyen toplam faiz miktarının davalılardan müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, (kendi adına asaleten Arda adına velayeten) fazlaya ilişkin faiz talebinin reddine, dair karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.
Yargıtay 17. Hukuk Dairesi, E. 2015/9955, K. 2018/4258, 18 Nisan 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama