KÜNYE
23. Hukuk Dairesi 2015/9961 E., 2018/2742 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Nisan 2018
Karar Metni
264 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
.....
Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
- KARAR -
Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirkete verdiği iletişim danışmanlığı hizmetinin güvene dayalı ve örtülü bir hizmet sözleşmesi olduğunu, davalı şirketin müvekkili ile çalışmalarını sözlü olarak feshettiğini, davalının 2010 yılı Kasım ve Aralık aylarına ait hizmet faturalarını iade etmediği gibi ödememiş olduğunu,davalının sözleşme bitim tarihine kadar ödemekle yükümlü olduğu aylık ücretlerin tazmin edilmesi gerektiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla müvekkilini uğrattığı tüm menfi zararların tespitine, sözleşmenin süresinden evvel feshi nedeniyle hak edilen ancak ödenmeyen KDV hariç 4.000 TL tutarındaki iki aylık danışmanlık bedelinin temerrüt tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; taraflar arasındaki ilişkinin davalı şirket tarafından sona erdirilmiş olduğu tarihe kadar davacı şirket tarafından düzenlenmiş olan faturaların tamamının davalı şirketçe ödenmiş olduğu, aralarındaki ilişkinin örtülü sözleşme şeklinde olan vekalet sözleşmesi niteliğinde olduğu, bu durumda vekalet ilişkisinin taraflarca serbestçe sona erdirilebileceği göz önünde bulundurulduğunda davacının zarar tazminine dair iddialarının yerinde olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı,davacı vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Yargıtay 23. Hukuk Dairesi, E. 2015/9961, K. 2018/2742, 11 Nisan 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama